woensdag 12 december 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
lodewijk - VOOR ALTIJD SAMEN
Gepubliceerd op: 19-09-2018 Aantal woorden: 2964
Laatste wijziging: 21-09-2018 Aantal views: 49
Easy-print versie Aantal reacties: 11 reacties

VOOR ALTIJD SAMEN

lodewijk


In het voorbijgaan viel iets in haar mij op. Dwong mij haast onmerkbaar om stil te staan. Wat het was? Misschien haar gebogen rug. Iets in haar schokkende schouders. De onbeholpen wijze waarop ze op haar knien voor de kleine zerk lag. Met een lap de grafsteen van bladeren en modder ontdeed. Ik weet het niet. Het was nog vroeg in het voorjaar. Ergens halverwege April. De krokusjes bloeiden net in het pas opgeschoten gras. Er stond een stevige wind samen met een bij vlagen harde regen. Ik was daar op de begraafplaats aan de Soesterweg om een eerste bezoek te brengen aan het graf van mijn tweelingzuster. Bijgelegd in het graf van mijn moeder, die daar al sedert 1987 lag. Een graf dat ik nog maar zelden bezocht. Zo goed was mijn relatie met mijn moeder nu ook weer niet geweest! Mijn zus was te jong overleden aan darmkanker. Maar wie overlijdt niet te vroeg, die een liefhebbend familielid voor gaat. Zoveel liefde en verdriet achterlaat . Dat waren mijn gedachten bij de opnieuw bewerkte steen waarop haar naam Hildeburgia voluit was bij geschreven. Hildeburgia Josephina, Johanna, Francisca, Maria. Katholieken hebben er een handje van zich te beroepen op zoveel mogelijk beschermheiligen om zich veilig te weten op hun levenspad. Zelf draag ook ik de last van zoveel goedheid in mijn doop en vormselnamen. In het kletsnatte gras geknield zag ik haar daar voor de eerste keer. Bij het moeizaam opstaan leek zij uit te glijden . Ik schoot toe en pakte haar bij de elleboog. Dank u wel klonk het verlegen onder nat geregende blonde krullen. Heel vriendelijk van U. Ik keek in een gelaat met betraande ogen en zachte trekken. Wat fijne lijntjes op voorhoofd en rond de ogen. Een scherpe lijn van verdriet rond haar mond. Een gelaat dat men vroeger omschreef met : van een aristocratische verfijndheid. Gaat het , vroeg ik beleefd. Ja klonk het zacht. Het gaat wel weer . Ik was geloof ik even de weg kwijt. klonk haar stem met een accent uit het Soesterkwartier. Ik lachte voorzichtig. Ziet U mijn dochter. Het is allemaal nog zo vers. Zo kort geleden. Ik knikte zwijgend onder dit staccato van het verdriet. Nu pas 2 jaar terug. Ze was pas 8. Zo jong nog. Veel te jong. Wat heeft een kind van die leeftijd nou van het leven kunnen genieten. Nietwaar! Mijn lieverd was er pas net aan begonnen. Van het leven te proeven. Weer kwamen er tranen in haar droeve ogen. Pas 8 ! Zo jong nog stemde ik in. Om haar gedachten af te leiden vroeg ik aan haar ; Waaraan is uw dochtertje gestorven? Was ze ziek. Neen Goddank niet. Een auto ongeluk. Ze heeft niet geleden. Zo maar ineens. Een klap . Volkomen onverwachts. Misschien is dat wel het aller moeilijkste ging zij verder. Dat je geen tijd krijgt of in de gelegenheid bent om je er op voor te bereiden. s Morgens sta je op en is er nog niets aan de hand. De zon schijnt . Alles lacht je tegemoet. s Avonds moet je alleen in je eigen huiskamer de doodskist uitzoeken. Wordt je voortdurend gebeld, terwijl je alleen wilt huilen om alles. Zo wreed kan het noodlot zijn! Een ongeluk wat erg zei ik om haar aan de praat te houden. Ja ik mag het niet zeggen maar een klootzak heeft ons met zijn dronken kop aangereden. Meneer had een personeelsfeestje gehad en te diep in het glaasje gekeken. Op de kruising met de Merwede straat is hij in volle vaart van rechts op ons ingereden. Hij had het stoplicht niet gezien. De zon stond laag. Dat is toch geen excuus! Op de Amsterdamse straatweg. 80 reed hij volgens ooggetuigen en omstanders. Komt u uit Amersfoort . Ik knikte. Ik woon hier al jaren. Mijn hele leven zowat. Ik had haar net opgehaald van balletles ging ze verder zonder echt notie te nemen van mijn antwoorden. . Ze wilde danseres worden. Net als Madonna ! Kent u die? Zeker. Ze had aanleg zei juf Dinnie. Zo een mooie schat.
Langs haar schouders kijkend viel mijn oog op een wat onooglijk bosje fresias . ja daar hield ze het allermeeste van. Dat waren haar lievelingsbloemen zei zij mijn blik volgend. Mama zei ze altijd als we die vrijdags op de markt hadden gekocht, mag ik een klein vaasje voor naast mijn bed. Ze ruiken zo lekker, dat ik alleen maar zoet geurende dromen kan krijgen. Dat waren haar woorden. Als die over mij waken. Ik knikte toch wat verlegen met de hele situatie. Kom zei ze ik moet weer eens aan het werk gaan. Wat doet u voor een werk kon ik niet nalaten om te vragen. Ik werk in de thuiszorg met terminale patinten. Ik dacht dat ik alles aankon. Alles had gezien, Alle ellende, maar het is toch een heel ander verhaal als je het zelf overkomt. Met deze opmerking namen wij afscheid.

De dagen daarop liet deze korte ontmoeting mij niet los. Meer als een keer per dag dacht ik er aan. 2 weken later ontmoette ik haar weer. In het zelfde hoekje van de begraafplaats tegen de Soesterweg aan. Bij mij nadering keek zij op. Een smalle glimlach sierde voor een moment haar fijn besneden gelaat. U weer! Ja een goedemiddag. Hoe is het nu met u. ja ik gedroeg me wel wat mallotig h de laatste keer. Neen hoor antwoordde ik gepast, dat viel wel mee. De sfeer op een begraafplaats gaat je niet in je kouwe kleren zitten. Mijn blik viel op het bescheiden grafsteentje. Voor mijn liefste Sandra stond er op. De bloem van mijn leven . De engel van mijn dromen. Liefs Mamma. Een hele mooie tekst zei ik om het gesprek een andere wending te geven. Ja , helemaal zelf bedacht. De steen moest wel wat groter worden als begroot om er helemaal leesbaar op te passen. Maar dat vind ik belangrijk. Ze moet het van bovenaf uit de hemel kunnen lezen. Begrijpt u wel. Zolang als ze in de hemel is moet ze weten dat ik van haar houd. Dat ze ook hier een woning heeft. Hier waar mijn hart begraven is. Ik knikte instemmend. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Zelf heb ik nooit een kind verloren . Tenminste als je die 2 abortussen niet mee telt. Natuurlijk waren die hard nodig, maar waar bid je na afloop voor? Een nog niet gevormde ziel of een ongeboren vrucht!

Het weer is wel stukken beter als de laatste keer Nietwaar. Een stuk aangenamer. Weer zag ik dat er een bosje fresias op het zerkje lag. Met een wit elastiekje erom om ze bij elkaar te houden. Witte gele en blauwe. Ik kon ze waar ik stond al ruiken. Ja het is er nu de tijd ervoor, zei zij. Nu ik haar bij dit licht zag viel mij pas echt op hoe knap zij was. Niet als een uitdagende seksbom als Madonna, maar met de bescheiden schoonheid van een porseleinen Mariabeeld. De sierlijke bevalligheid in haar voorkomen sprak voor mij van een grote innerlijke beschaving. Iets waar ik als oud gymnasiast en kunstenaar zeer veel waarde aanhecht. Het ideale model van de muze Vrouw. Het is te hopen, dat het weer zo blijft. Hoe gaat het op uw werk vroeg ik verder. Ach hetzelfde liedje. Met de winterkou vallen die oudjes bij bosjes. Triest vaak zonder familie. Die ouwe mensjes. Weggeteerd als ze zijn. De buren zijn vaak de enige die hun begrafenis bijwonen. Ja de wijk wordt steeds ouder. Vergrijst steeds meer. Maar wat doet u als ik vragen mag. Haar interesse in het normale leven leek terug gekeerd. Ach zei ik bescheiden. Ik rommel wat aan in de kunst. Ik teken en schilder wat. De laatste tijd modder ik wat met korte verhalen. Interessant, zei zij. Als je het leven van meer kanten kunt bekijken. Ja ,antwoordde ik, het heeft wel wat als de woning van je leven, als je dat zo mag zeggen meer verdiepingen en kamers heeft als die van een normaal mens. Het is soms een doolhof en soms een spookpaleis. Hoe zo dat vroeg zij iets meer genteresseerd. Wie is er trouwens normaal. Het is een doolhof, omdat je de plattegrond pas gaandeweg leert. Een spookpaleis omdat je er niet uit kunt ontsnappen wanneer je wilt. Daar zit iets in zei zij nadenkend. Je moet zelf leren om te gaan met je verdriet. Je eigen weg vinden Je kunt het pas loslaten als je het volledig hebt doorleeft. Toch? Zeker zei ik enigszins verbaasd door zoveel inzicht van een eenvoudige vrouw uit die arbeiderswijk. Met deze verbazing namen wij afscheid. Ik dorst niet zeggen tot de volgende keer.

De keer daarop kocht ik bij de bloemist een grote bos witte lelies de bloemen van sint Joseph en een klein bosje fresias. Graag alle kleuren door elkaar. Daar hield ze heel veel van. Goed meneer zei de bloemist onder aan de Utrechtse weg. Vlak bij de woonplaats van mijn meest neurotische verhouding., Die mannen als ik het liefste omschrijven als de liefde van hun leven. Een vrouw om altijd voor te moeten zorg, die zuigt en dwingt.


Op de begraafplaats zag ik haar niet. Hoe raar ook ik voelde mij enigszins teleur gesteld zo niet afgewezen. Toch het bosje fresias op haar grafje gelegd en met een zekere weemoed gedacht aan moeder en haar dochtertje , die ik graag had gekend

2 weken later kwam ik haar weer tegen. Ze glimlachte bijna verheugd. Mag ik u iets vragen , vroeg zij. Ga je gang. Heeft u laatst, zeg voor anderhalve week terug een bosje fresias op het graf van mijn Sandra gelegd ? Allerlei kleuren. Als ik eerlijk ben Ja. Waarom vraagt u dat ? Mocht dat soms niet ? Vroeg ik wat timide. Natuurlijk wel! Ik vind het juist heel lief, dat een onbekende zo met mij mee leeft. Het is raar, maar juist dat troost mij. Ik ken je niet en ik hoef je verder ook niet te kennen. Ongemerkt was zij mij gaan tutoyeren iets waar ik geen enkel bezwaar tegen voelde. Maar dat iemand anders ook aan mijn Sandra heeft gedacht, zo maar , geeft hoe raar dat ook klinkt voor even betekenis aan haar korte bestaan. Ja zei ik toch wat verlegen met de situatie. Ze leek me in de tijd dat ze er was een hele lieve schat. Dat was ze zeker. Mijn allerliefste schat. Die nadruk op mijn deed mij vragen; Was er dan geen man in je leven? Een vader! Waar ik de moed vandaan haalde om zo persoonlijk te worden en toenadering te zoeken verlegen als ik altijd was. Ja voor een tijdje zei zij. Hij werkte op een booreiland van de Shell in de Noordzee. Offshore. Hij was dus vaak van huis. 2 weken op en dan 4 dagen rust . Je kent dat wel. Ik knikte van ja hoewel zo een leven van vaste onregelmatigheid mij niets zei. Op de een of andere manier verstoorde dat het het ritme van de liefde van alledag als ik het zo mag zeggen. We groeiden uit elkaar. Ik had niet het gevoel dat ik en Sandra echt deel uitmaakte van zijn leven. Kort voor het ongeluk is hij alleen gaan wonen samen met een andere vrouw. Iemand die hij kende van kantoor. Na het ongeluk heb ik eigenlijk nooit meer wat van hem gehoord. Iedereen gaat op zijn eigen manier om met verdriet pijn en afscheid. . De een koestert het en een ander duwt het van zich af. Wil er niets mee te maken hebben. Zeker knikte ik. Daar zijn geen regels voor net als voor hoe je omgaat met je zwangerschap. Voor de een is het 9 maanden wennen aan de hel. Voor een ander is het 9 maanden verblijven in het voorportaal van de hemel om er na haar geboorte in te worden toegelaten. Ging zij verder Ook daar wist ik weinig op te zeggen. Bij het wandelen naar de uitgang leken de oude stenen, sommigen verzakt, tegen mij te lachen. Het bezoek aan het graf van mijn zus was er bij ingeschoten.

Deze ontmoetingen en gesprekken begonnen een soort ijkpunt te worden voor mijn eenvoudig bestaan. Nu ben ik in wezen een zeer gexalteerd type. Onder de oppervlakte. Diep daaronder want je wilt met je vervoering door schoonheid en de liefde niet te koop lopen. Misbruik ligt lijkt het altijd om de hoek. Zo makkelijk als mensen in vervoering raken en verwijfd zijn op een hoop vegen. Je bent een miertje als je uitdrukking geeft aan je verrukking. Daarbij is zinsvervoering niet meer echt van deze neoliberale tijd, waarin iedereen bekommert is om eigen heil. Over deze tijd licht de kale deken van doe maar normaal gelijk de rest van ons. Steeds nog klinken de woorden van Wim Sonneveldt na in mijn oren. Over het uitsteken boven het maaiveld. Toch als kunstenaar moest ik vorm geven aan deze ontmoetingen. Ik moest ze herscheppen. Transformeren tot een kunstwerk. Mensen begrijpen het niet maar mijn dagboeken bestaan uit beelden.

Een maand later sprak ik haar weer. Ze ging een maand op vakantie zei zij, daar was ze hard aan toe. Of ik in die tussentijd het grafje van Sandra wilde verzorgen. Ze zou me geld voor bloemen geven. Of ik haar telefoonnummer wilde hebben. Niet nodig zei ik. Ik heb genoeg. Wat zij niet wist was dat ik nog het grootste deel van de erfenis van mijn tweelingzus overhad. Ik wist toch nog niet wat ik met zoveel geld moest beginnen. Je kunt de wind verrijken door het weg te gooien. Uitgeven aan allerlei nutteloze rommel, maar dat is het zelfde als je geld begraven in consumptisme.

Nu zij voor een maand op vakantie was kon ik het plan dat gedurende al die maanden dat ik haar ontmoette steeds vastere vorm had aangenomen in mijn hoofd eindelijk uitvoeren. Ik nam contact op met de beheerder van de begraafplaats en na overleg en uitleg kreeg ik toestemming. Ik pachtte een groter stuk grond met een looptijd van zeker 40 jaar.

Na een maand was zij terug. Een week na haar terugkomst zoemde mijn mobiele telefoon. Daar had ik op gewacht en naar uit gekeken. Met Ludo, met wie? Met Hannah ik moet met je spreken. Kunnen we afspreken bij het graf van mijn dochter. Zeker zei ik . Morgenmiddag om 2 uur. Heel graag. De volgende dag kwam ik vroeger als afgesproken naar de begraafplaats. Met bevende knien eerlijk gezegd. Bij het graf aangekomen maakt ik het schoon met een wollen doek, die ik van huis had mee genomen. In de verte zag ik haar aan komen. Bij het zien van mij zwaaide ze. Ik dacht of hoopte meer bijna vrolijk. Wat heb je nu in vredesnaam gedaan, was haar eerste vraag. Ik kon een stompzinnig Hoezo! nog net onderdrukken. Vind je het mooi vroeg ik verlegen met mijzelf. Het is prachtig in een woord wonderschoon, maar Waarom? Omdat jij zoveel van haar hield zei ik. En dat niet alleen dat je die liefde ook in je verdriet met mij wilde delen. Het is echt heel mooi wat je gemaakt hebt of moet ik zeggen geschapen. Het is een kunstwerk. Zeker wel een beetje h reageerde ik verlegen. Ik kan niet zo goed om gaan met complimenten. Zo mooi dat wit marmeren beeld van die engel , met die fresias in haar hand. Die zerk als een opengeslagen boek waar mijn steen uitvalt als een losgescheurd notitieblad. Dat perk met haar lievelingsbloemen in de vorm van een hart. Bollen zijn het, zei ik om iets te zeggen die ik eigenhandig heb geplant. Ja zei ik om sentimenteel als ik ben niet in tranen uit te barsten. Er zit een onderhoudscontract op voor de komende 30 jaar. Het is prachtig. Samen zaten wij op het tweepersoonsbankje ernaast . Een bankje om rustig bij haar stil te staan zei ik. Zo kan Sandra vanuit de hemel zien, dat zij voor altijd mag rusten in een tuin. Een klein lente paradijsje is hier haar woning geworden.

Misschien dat jij hier je hart weer kunt opgraven! Het is toch geen aanzoek vroeg zij plotseling benauwd. Neen zei ik , dat is niet wat ik voor je voel. Het is om wat ik van jou heb geleerd. In verdriet is iedereen gelijk. Verdriet stelt ons open voor elkaar. Als kunstenaar moest ik daar iets mee doen. Ik moest het verbeelden met jouw woorden. Ik moest hoe raar het ook klinkt van die dood en dat verdriet een kunstwerk maken voor iedereen die hier langskomt. Wat je hier ziet lieve Hannah is de deur uit het spookpaleis. De uitgang van het labyrint. Dat iedereen hier troost en een uitweg mag vinden. Zo hebben mijn twee misgeboortes en mijn zus los van mijn moeder ook hier hun laatste rustplaats voor mij gevonden. Iets wat ik er laf als ik ben niet bij heb verteld. Misschien iets voor later. Tot over twee weken zei zij bij het afscheid nemen. Ik zal aan je denken! Zeker ik ook aan jou.


Ludo 31-08-2018




-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:03:04
sinop otelleri blog  sinop otel dublex suit oda  sinop otel hakkımızda  sinop otel hizmetler  sinop otel müza  sinop otel odalarımız  sinop otel plaj  sinop otel standart oda  sinop otelleri video  sinop otelleri yorumlar  sinop otel havuzlu  sinop otel fiyatları  sinop otelleri  sinop havuzlu otel  sinop otelleri trivego  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri 



Sinop doğal güzelliklerinin yanı sıra birçok tarihi mekâna da sahip olan bir şehirdir. Sinop yalnızca doğa meraklıları tarafından değil aynı zamanda tarih meraklıları tarafından da gezilip, görülen ve beğenilen bir kenttir. Sinop kalesi, Sinop arkeoloji müzesi, Sinop İnce burun Feneri, Boyabat Kaya Mezarları Sinop’un tarihsel kalıntılarını oluşturmaktadır.

Tarih meraklısıysanız ve Sinop’a gelip seyahat etmek, gezip görmek istiyorsanız, o halde Sinop otelleri arasından bir Sinop otel seçiminde bulunun. Tercih ettiğiniz otelin isteklerinize uygun olup olmadığını internet üzerinden öğrenebilirsiniz. Nasıl özellikler istiyorsanız, beğendiğiniz otel de bu özelliklerin olup olmadığını kontrol edebilirsiniz. Tercih ettiğiniz Sinop otel ile güzel bir tatili geçirme imkânınız da bulunmaktadır.


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:37
antalya sex shop  
bursa sex shop  
sex shop bursa  
bursa sex shop  
avcılar sex shop  
avcılar sex shop  
esenyurt sex shop  
esenyurt sex shop  
beylikdüzü sex shop  
beylikdüzü sex shop  
kadıköy sex shop  
kadıköy sex shop  
bakırköy sex shop  
bakırköy sex shop  
işitme cihazı  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:22
seks shop  
sex shop  
sex toys  
erotik seks shop  
gay sex shop  
gay sex shop  
strapon nedir  
kızılay sex shop  
vibratör  
izmir sex shop  
antalya sex shop  
ankara sex shop  
istanbul sex shop  
istanbul sex shop  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:12
seks shop  
sex shop  
sex shop  
sex shop  
seks shop istanbul  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:02
فرمتجر الجنس  
فروشگاه جنسی  
فروشگاه جنسی  
هزاز  
вибратор  
секс-шоп  
متجر الجنس اسطنبول  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:55
sex shop  
iç giyim  
saç bakım  
işitme cihazı  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otel fiyatları  
sinop otel tavsiye  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:44
  • https://www.ogiyo.com

  • https://www.sacbakim.net

  • https://www.noktaisitme.com

  • https://www.sinopantikotel.com.tr

  • https://www.sinopantikotel.com

  • https://www.sinopotel.com.tr

  • http://www.sinopotel.com

  • https://www.otelsinop.net

  • https://www.seksshopistanbul.net

  • https://www.jartiyercorap.com

  • https://www.noktashop.ist

  • https://www.noktashop.istanbul

  • https://www.noktashop.org

  • https://www.noktaseksshop.com

  • https://www.vibratorum.net

  • https://www.noktashop.org/articles-sitemap.xml



  • -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:37
    sex shop  
    seks shop  
    saç bakım  
    seks shop  
    seks shop  
    sex toys  
    sex toys  
    gay sex shop
    gay sex shop
    strapon nedir


    -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:21
    kızılay sex shop
    travesti sex
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    vibratör  
    izmir sex shop  


    -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 12:59:54
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 


    @ 21-06-2015 15:35:42




    Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


    Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en Ren Claessens