zaterdag 20 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
wolfgang olij - stilte
Gepubliceerd op: 15-09-2018 Aantal woorden: 352
Laatste wijziging: - Aantal views: 41
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

stilte

wolfgang olij


Stilte.

Stilte in het huis, het hult mij in een duisternis,
als in een bathyscaaf in de zwarte diepte van de oceaan.

Stilte als een deken, die mij met eenzaamheid bedekt,
slechts het tikken van de klok is mijn trouwe metgezel.

Stilte als een spookhuis, waar geesten zich manifesteren,
grijnzend om mij heen dansen, zonder enig geluid.

Stilte en zwarte donkerheid, de spoken wijken terug,
laten mij alleen met herinneringen en de betrouwbare klok.

Stilte, geen geluid van buren, alsof de wereld verlaten is,
zich om mij heen vouwt, mij isoleert van het leven om mij heen.


Jouw diepe stem, jouw aanwezigheid, het licht uit je mooie ziel,
heeft het huis voor altijd verlaten, stilte kwam in jouw plaats.

Jouw scharrelen door het huis, jouw commentaar bij de televisie,
het overstemde het tikken van de klok, dat nu ritmisch in mijn oor brult.

Jouw mooie gesprekken, jouw hand in de mijne, het vulde het huis met leven,
spoken sloegen op de vlucht voor jouw vrolijke levenslust.

Jouw licht, dat kleurig uit je straalde, jouw voetstap in de kamer,
donkerheid week toen angstig terug, sfeer en leven vulde het huis.

Jouw aanwezigheid, geborgenheid, verlichte ramen van de buren,
deden mij beseffen, dat wij samen nooit eenzaam waren.


Het lopen naar boven is haast luguber, donkere holen zijn de kamers,
jouw atelier huilt in de leegte, kan de spoken niet meer weren.

Het geluid van mijn zware voetstap, het klinkt hol in het lege huis,
de klok tikt de seconden weg, die mij nog scheiden van jouw wereld.

Het nieuws op de televisie doorbreekt voor even de diepe eenzame stilte,
maar vindt geen klankbord in jouw stem, versterkt het gehoon van de spoken.

Het zwarte spel van de donkere avond, het doffe geluid van mijn stap,
omvat mijn ziel in een ijzige greep, vult mijn hart met kilte.

Het verlichte raam van de overburen brandt donker in mijn hart,
het doet mij beseffen dat ik zonder jou, alleen in het stille huis ben.





@ 21-06-2015 15:35:42




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens