vrijdag 21 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
lodewijk - de fabel van de vos en de das
Gepubliceerd op: 21-08-2018 Aantal woorden: 749
Laatste wijziging: 21-08-2018 Aantal views: 66
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

de fabel van de vos en de das

lodewijk


De fabel van de Vos en de das.

Een vos we zullen hem Reynaert noemen als eer betoon aan zijn verre Vlaamse voorvader kwam bij een rivier , die hij heel graag wilde oversteken. De rivier was echter vele malen breder als onze vos kon springen. De overkant was nauwelijks zichtbaar. Hoe kom ik nou aan de overkant, dacht Reynaert zonder natte poten, want daar had hij zei hij altijd een hekel aan. Laat ik het die 2 zwanen vragen daar met hun nest verscholen in het riet. Meneer de zwaan begon de vos beleefd. Meneer de zwaan kunt u mij de rivier overzetten naar de andere kant. Laat mij meevaren op uw rug tussen uw prachtige vleugels. Laat ik hem maar proberen te lijmen dacht de vos en inspelen op de alom bekende ijdelheid van zwanen. Maar nu kwam hij bedrogen uit . Mooi niet ik ken dat zei de zwaan. Ik ben niet achterlijk denk je dat zwanen nooit de fabels van Aesopus of Foudraine lezen. We zijn niet gek we kennen dat verhaal. Als ik jou mee laat varen op mijn rug, bijt je halverwege de overtocht mijn nek door. Met de verontschuldiging, dat je er niets aan kan doen. Dat je niets anders kunt. Dat het hoe spijtig ook je aard is. Nee beste vos zoek jij maar een ander slachtoffer naar jouw aard. Jammer dacht de vos maar niet getreurd. Om zich heen kijken zag hij halverwege de rivier een enorme krokodil. Die kan ik beter niet vragen dacht de vos, die heeft dezelfde aard als ik. Vaar ik met hem mee bijt hij mij halverwege de keel door, omdat hij niet anders kan.
Vossen zijn daarom zo slim, omdat ze het gedrag van andere dieren kennen en als het moet voorspellen. Nou maar rustig afwachten, dacht de vos. Er doet zich vast wel een gelegenheid voor. En inderdaad na nog geen half uur wachten kwam er een das de bosrand uit gelopen. Meneer das, zei de vos, met een stralende lach wat fijn dat u er bent. U komt als geroepen. Laten wij samenwerken en samen naar de overkant gaan. De das keek wat verbaasd zo een beleefde vos was hij nog nooit tegen het gestreepte lijf gelopen. Maar hoe ,vroeg de das ? Volgens mij ben ik te zwaar voor de zwaan. .Net als jij houd houd ook ik niet van natte poten dus zie je daar die krokodil, die kunnen we vragen. Komen wij saampjes droog aan waar wij willen. Ja maar zei de das toch iets snuggerder als gedacht, die krokodil wil vast een van ons als hapje voor het overzetten van ons twee. Dat beloven we hem zei de vos sluw, maar we zeggen hem, dat we er pas aan de overkant om zullen loten wie van ons twee dat lekkere hapje wordt. Gewoon voor de rust van de overtocht.Waar van niemand van ons twee wil weten dat het zijn laatste wordt. Op de wal is die krokodil nooit zo snel als wij dus we gaan er als een speer van door en geven die domme krokodil het nakijken. Eerlijk waar vroeg de das. Dat beloof ik met de hand op mijn moeders staart zei de vos met een uitgestreken gezicht. Zo gezegd zo gedaan. Ze paaiden de krokodil om hen naar de overkant te brengen met de belofte dat ze er om zouden loten welk van hen twee hem als maaltijd zo dienen. Na vier vijfde van de afstand op de rug van de krokodil te hebben afgelegd sprong de vos buiten de afspraak om overboord. Zwom sneller als een mens ooit een vos heeft zien zwemmen naar de overkant. Wat doe je nou riep de das verschrikt terwijl de krokodil hem bij zijn nekvel greep. Kijk domme das, grinnikte de vos veilig van de kant je betaald voor je dwaasheid te denken dat elk beest maar één onveranderlijke aard heeft. Zo als jijzelf denkt, dat jij hebt. Als vos ligt het in mijn aard om eenden ganzen en zwanen dood te bijten , maar alles wat groter is dan mijzelf bedrieg en bedot ik , dat is wat je noemt mijn dubbele aard. Domme das , je gebrek aan zelf en mensenkennis heeft je letterlijk de das om gedaan.

Moraal van het verhaal, denk nooit dat iemand dezelfde aard heeft als jij. Dat voorkomt verrassingen.
ludo 20-08-2018

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens