vrijdag 21 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Josephien - Wie ben ik?
Gepubliceerd op: 15-07-2018 Aantal woorden: 501
Laatste wijziging: - Aantal views: 70
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Wie ben ik?

Josephien


Wie ben ik?

Er achter komen wie je werkelijk bent, is voor de meeste mensen al ingewikkeld genoeg. Maar doordat ik geadopteerd ben. Is een deel van het zoeken naar je eigen identiteit best lastig. Veel vragen blijven onbeantwoord. Vragen die voor de meeste niet eens in hen opkomen. Omdat ze zo logisch zijn. Simpele vragen zoals: op we lijk ik? Of van wie heb ik mijn ongeduld? Als je niet geadopteerd bent en je kent je beide ouders . Dan weet je de antwoorden.
Maar na al die jaren, hebben die vragen een plek gekregen in mijn hart. Ik hoop dat ik ze ooit beantwoord krijg. Als dat niet zo is, is dat jammer, maar ik zal er niet meer door in paniek raken of verdrietig van worden.
Ik heb lieve adoptieouders die mij in die zoektocht heel erg hebben gesteund. Of het nou een rootsreis was naar Bangladesh of ik ging opzoek naar mijn biologische ouders.
Dat zijn gevoelens die ken ik, daar kan ik mee omgaan. Maar het lijkt wel of mijn zoektocht naar wie ik ben de afgelopen jaren ingewikkelder is geworden.

Ik ben nog zoekende als het gaat over mijn spirituele levenspad. Wie ben ik, waar liggen mijn talenten? Ben ik een medium of ben ik een boodschapper van de Goddelijk wereld, die door middel van gedichten de boodschap van liefde aan mensen mag vertellen. Ik wil hierin graag mensen helpen, maar ik merk dat ik hierin nog onzeker ben. En wie of wat ben ik. Waar willen Ze met mij naar toe?
Ik weet dat er een antwoord is, maar voor nu is alles nog zo onduidelijk.

En oh ja wat is er nog meer?
Oh ja mijn scheiding. Ik heb mezelf in de schaduw gezet om mijn man, die psychoses had en depressies, te ondersteunen. In en om het huis regelde ik alles, eigenlijk regelde ik alles. En ondertussen raakte ik, na een medische molen zwanger van ons kleine wonder. Ze is een schat, maar ook zij heeft aandacht en zorg nodig. En omdat ik merkte dat de zorg voor haar er bij inschoot, heb ik een scheiding aangevraagd. Want ik voel me nu alleen nog maar verzorgster en geen echtgenote.
Maar om het nog ingewikkelder te maken ben ik er ook achter gekomen dat ik op vrouwen val. Op zich geen probleem, maar nu moet ik ook nog mijn plekje hierin weten te vinden en uitvinden hoe het dan zat tijdens mijn huwelijk en waarom ik überhaupt met een man ben getrouwd.

Het is eigenlijk best veel. Er moet veel worden geregeld, maar nu is er nog geen ruimte voor mij. En ik voel me nu alleen maar boos. Omdat ik het gevoel heb dat als ik 10 stappen vooruit doe, anderen me tien stappen terug duwen.
Ik weet wel dat het goed zal komen, maar voor nu zie ik door de bomen het bos niet meer.




Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens