dinsdag 21 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Simon van Doorn - Lord Kroko
Gepubliceerd op: 03-11-2017 Aantal woorden: 447
Laatste wijziging: 03-11-2017 Aantal views: 42
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Lord Kroko

Simon van Doorn


Jacobus Flabbergast XIII, de dertiende koning van Wisterwereld, was een sikkeneurig man. Lang en mager was hij, voorzien van een wijdlopig staketsel aan ledematen, grauwe piekharen en priemende kraaloogjes. Op zijn hoofd droeg hij een klein wiebelig kroontje van goudrenet en zilverfolie en om zijn schouders een mantel van gebroken brokaat, hier en daar wat knullig opgelapt met stukjes verknipt dekbed en oude poetslappen. Zijn vrouw was jaren geleden overleden aan een verkeerd verteerd stukje lamsbout en kinderen hadden ze nooit gehad, en gezien de armzalige economische toestand van Wisterwereld in het algemeen en de koninklijke hofhouding in het bijzonder had de laatste page juist gister de ophaalbrug achter zich dichtgetrokken en was naar buurland Bultanië vertrokken, waardoor koning Jacobus het hele kasteel voor z'n dooie eentje had. Eenzaam en alleen dwaalde hij door de holle lege gangen, de grote zalen en de oude stoffige bibliotheek, om dan weer terug te keren naar zijn troon en daarop zuchtend plaats te nemen. Wat er zich daarbuiten in zijn koninkrijk zoal placht af te spelen, daarvan had hij geen flauwe notie. Hij kwam nooit buiten de muren van het kasteel en de bewoners van Wisterwereld, die wisten niet beter. Zij hadden lang geleden geleerd dat vreemde kasteel met zijn slotgracht vol zoutzuur en krokodillen te mijden als de pest, en na verloop van tijd waren zij hun koning helemaal vergeten.

Nu zult u misschien denken: 'ja, da's allemaal leuk en aardig, maar waar haalt ie z'n eten vandaan dan? Wie stofzuigt de bibliotheek en wie lapt de ramen? Wie voert de krokodillen?' Nou, helemaal niemand, dus. Jacobus wist van huishoudelijk werk toet noch blaas, en al snel verzandde het kasteel tot een stoffige bedompte kerker waar het rook naar schimmel en uitwerpselen. De honger bracht hem er toe met een kruisboog alle ratten en raven die zich in en om het slot ophielden een voor een af te schieten en op te peuzelen, maar toen die allemaal op waren en hij poogde vanuit een raampje van de troonzaal een krokodil te torpederen kostte hem dat zomaar een oog. Vanaf dat moment restte hem enkel nog een traag en slepend kwijnen tot er niets meer van hem over was dan een graatmager ratelend geraamte. Een spook, welhaast, een fantoom met een mantel van gebroken brokaat, totdat ten langen leste ook hijzelf brak en hij zich van de grote toren in de slotgracht stortte, alwaar hij in luttele ogenblikken verscheurd werd door zeventien krokodillen en een reiger. De weinige restjes huid, bot en brokaat die overbleven losten op in het zoutzuur en Jacobus Flabbergast XIII, dertiende koning van Wisterwereld, was niet meer.

Vandaar dus dat sikkeneurig.

:)

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens