zaterdag 25 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Henny van Herck - Lodewijk en de verkiezingen
Gepubliceerd op: 15-03-2017 Aantal woorden: 271
Laatste wijziging: 15-03-2017 Aantal views: 194
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Lodewijk en de verkiezingen

Henny van Herck


Dit is geen grap!

Er komt 1 Belg naar Nederland en huwt 1 Nederlandse vrouw. Zij wisselt haar nationaliteit in, wordt Belg, vormt volgzaam een eenheid met haar man. Ze wonen in Nederland en krijgen daar 8 kinderen met de Belgische nationaliteit. Daarvan huwen de 6 zonen in Nederland een vrouw met de Nederlandse nationaliteit en ze worden allemaal vreemdeling in Nederland. De kinderen uit deze huwelijken mogen zelf kiezen. De jongens bij de dienstplicht en de meisjes als ze een paspoort aanvragen?

Hoeveel Nederlanders blijven er dan nog over?

Met de 1e wereldoorlog in 1914-1918 kwamen 1 miljoen Belgen naar Nederland. Door internationale verdragen hebben nu diverse Nederlanders verschillende rechten en plichten. Tussen Nederland en België is de afspraak van 1 te kiezen nationaliteit. Dus geen 2 paspoorten. En ik kan nog steeds kiezen, want in de basisregistratie heb ik nog steeds 2 nationaliteiten. Het is tijd voor duidelijkheid om strijd en frustraties te voorkomen, en te versterken wat ons verbindt.

Samen zijn we Nederland. Samen zijn we sterk!
Net zo goed als dat we samen 1 Europa zijn.
Het ligt dichterbij dan u denkt.

Ik voel me plotseling helemaal thuis in eigen land.
Blij met een keuze voor Lodewijk Asscher.
Blij met de Partij van de Arbeid.
Blij met de verbondenheid.
Blij met het Sociale Wij.
Blij met het gevoel eindelijk verbonden te zijn.

Wat zou hij het waardig zijn om onze premier Nationaal en Internationaal te zijn!
Hij is van de wereld, en de wereld is van iedereen.

Dát is Lodewijk.

Auteur: Henny van Herck
15-03-2017 Verkiezingen Tweede Kamer.


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens