zaterdag 25 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Claudio Aendenboom - Hersentoeval in Watou
Gepubliceerd op: 11-03-2017 Aantal woorden: 290
Laatste wijziging: 11-03-2017 Aantal views: 169
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Hersentoeval in Watou

Claudio Aendenboom


Het was een warme zomer geweest en ik schreef sinds enkele jaren poëzie.
Via internet had ik een uitnodiging ontvangen om in het dorp Watou, naar Hugo Claus te komen luisteren. Dat liet ik me geen twee keer vragen natuurlijk....

Met een huurfiets reed ik van Poperinge-station naar het dichtersdorp. Het groene landschap waar ik rustig door kon fietsen was zo poetisch mooi dat ik Claus hese stem al kon horen.

Het was daar allemaal in de Blauwe Schuur te doen maar omdat ik het stratenplan nog niet had moest ik een heel eind terug naar het gemeentehuis. Daarbinnen viel mij snel een deftige oudere dame op die ook naar een stratenplan vroeg aan het loket. We raakten in gesprek en ze begon spontaan te praten over haar herseninfarct van twee jaar geleden. Ik luisterde aandachtig en geïnteresseerd want ik studeerde in die tijd intensief neuropsychologie. De vrouw heette Mary. Alsof we elkaar al jaren kenden keuvelden we gezellig verder naar de Blauwe Schuur. Ik zei terloops dat ik graag mijn dichtbundel aan Claus wou afgeven.

Zo genoten we samen van Claus' optreden. We zaten immers op de eerste rij. Na afloop zag ik hoe Mary naar Claus toestapte en bijzonder vertrouwelijk met hem omging. Ze gaf mij een teken om even tot bij hen te komen. Ze stelde mij voor en liet ons vervolgens alleen.

We praatten even. Ik liet hem mijn dichtbundel zien en vroeg vanwaar hij Mary eigenlijk kende. Claus glimlachte en fluisterde met hese stem: Mary is mijn schoonzuster...

Vanaf die dag geloof ik niet meer in toeval. Maar wél in een hersentoeval !



(zie ook www.deleunstoel.nl)


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens