vrijdag 22 september 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
van Gellekom - Wokken
Gepubliceerd op: 07-12-2016 Aantal woorden: 496
Laatste wijziging: - Aantal views: 289
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Wokken

van Gellekom


Vandaag gaan collega Fröhlich en ik eten bij “WOKKEN MET WILLEM “
Mooie tent. En Willem is een klant van ons accountantskantoor. Willem is een geïntegreerde Thaise gewone man , met bloedbanden die tot nabij de Azoren reiken.
Hij is gaan koken omdat zijn Vlaamse dwergtekkel ooit verdween in de Bermuda driehoek, reden genoeg dus om dit fraaie etablissement met een bezoek te vereren. Niet in de laatste plaats omdat mijn buurman Wiebe Witje, hulpkok is. Wiebe heeft het schriftelijke gilles de la tourette syndroom en mag op proef bij Willem werken.

Bij binnenkomst oogt het geheel, laten we zeggen, ‘gezellig rommelig.’ Zes parkieten vliegen af en aan naar de keuken terwijl een, aan de muur, opgezette Bengaalse tijgerkop ons vriendelijk welkom gromt.
Willem vertelt ons dat er een cd met tijgergeluiden in de kop is gemonteerd om het geheel een vleug van echtheid uit te laten stralen.

Daar zit een idee achter. Een visie, dat zie je gewoon. Volgens Fröhlich biedt een tent als deze, ‘mogelijkheden.’
Onder de tafel waar wij heen geleid worden liggen negen langharige angora katten te slapen.
Intussen vraag ik aan Willem hoe Wiebe bevalt als hulpkok. Willem kijkt schichtig richting keuken en vraagt ons of Wiebe eerder in de horeca heeft gewerkt.
‘Zeker,’ zegt Fröhlich. ‘Wiebe was ooit uitsmijter.’
‘Eh, is Wiebe familie van u?,’ vraagt Willem aan Fröhlich.
‘Van vader’s buurmanskant, ja,’ zegt Fröhlich vriendelijk terwijl wij zien hoe een parkiet een worm invliegt.

De parkiet scheert over een wokpan en laat de worm er in vallen.
‘Mooi he?’, zegt Fröhlich ‘Dat precisiewerk van die parkiet. Zie je nog weinig tegenwoordig. Dit is echt een tent met potentie.
Overigens,’ gaat Fröhlich verder, ‘heeft Wiebe meerdere lijntjes naar de horeca. Hij reserveerde vroeger tafels in een pizzeria.’
Het blijft een tijdje stil na deze indrukwekkende mededeling, die Willem en ik op onze eigen manier trachten te verwerken. Willem oogt wat witjes: ‘weet je, eh…Wiebe stond erop zelf een menu te , hoe zei hij dat ook alweer? O ja, ”managen.”
Dan roept hij Wiebe en vraagt hem ons een menu te overhandigen.
Wiebe komt met een kladblok aanlopen, doet alsof hij ons niet kent , scheurt een blaadje uit het blok en gooit het voor ons op tafel. ’Lezen!,’ gromt hij.
Fröhlich leest voor: ‘vandaag hoofd-en meteen enig menu:
losgeklopte schimmels uit gerijpte karnemelk overgoten met vloeibaar aardappelpuree.

Fröhlich en ik blijven keer op keer staren naar die ene regel.
Wiebe stopt zijn hand in de wokpan , tast wat rond en steekt een worm in zijn mond.
'Of deze,' gromt hij kauwend en scheurt nog een blaadje los en smijt het op tafel:
Een dieet van in de wokpan versnipperde boeken van Sonja Bakker, geserveerd in warm afgezonken stierendarm op een stapelbedje van vernieljevla.
“Neem hem alsjeblieft mee!!!!,’ fluistert Willem dringend.

Wij staren. Je moet wat.
De tijgerkop gromt.

'Zoals ik al zei,’ zegt Fröhlich 'Een tent met potentie.'

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens