maandag 25 juni 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
José van Rosmalen - Fijn met de trein
Gepubliceerd op: 14-07-2015 Aantal woorden: 501
Laatste wijziging: - Aantal views: 759
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Fijn met de trein

José van Rosmalen


Annie Schmidt beschreef ooit een treinconducteur als een gewichtige meneer, die met een mooie grote tang in kaartjes knipt. Bij voorkeur heeft de conducteur een mooi glimmend pak aan en draagt hij een indrukwekkende snor.
Het lijkt een mooi romantisch beroep, waarbij je veel mensen ontmoet en nog gezag uitstraalt ook. Helaas is de werkelijkheid vaak lang zo mooi niet. Conducteurs worden regelmatig geconfronteerd met agressieve passagiers, die al uit hun slof schieten als een conducteur maar om een plaatsbewijs durft te vragen. Diverse keren zijn er inmiddels mensen mishandeld, met ernstige lichamelijke en psychische schade als gevolg.
Het is zeer goed te begrijpen dat zij het geweld niet meer pikken, dat zij een grens stellen. Iedereen heeft recht op het beschermen van zijn veiligheid, om niet bedreigd of geďntimideerd te worden. De vraag is wel of je dit moet bereiken door over te gaan tot het nemen van grimmige maatregelen, zoals het gebruik van pepperspray. De meeste passagiers zijn van goede wil en je moet er voor waken dat de goeden onder de kwaden gaan leiden.
Ik heb een aantal jaren trainingen mogen geven aan conducteurs en medewerkers sociale veiligheid bij de NS, als onderdeel van de interne bedrijfsopleiding. In dat onderdeel ging het vooral om dienstverlening en het rekening houden met mensen met beperkingen, bijvoorbeeld mensen die blind of slechtziend zijn of van een rolstoel gebruik maken.
Zelf doe ik regelmatig een beroep op hulp bij het instappen en uitstappen, omdat ik moeilijk loop. Mijn waardering voor het werk van de NS-medewerkers is daardoor toegenomen. Ze helpen deskundig en toegewijd waar het nodig is en luisteren naar de wensen van de passagiers.
Hierdoor kunnen mensen met beperkingen ook gaan en staan waar zij willen.
Mensen die op de trein werken, maken mooie en leuke dingen mee, maar ook hele nare, zoals de agressie van sommige passagiers en de zelfdodingen op het spoor die regelmatig voorkomen. Die zelfdodingen worden vaak eufemistisch beschreven als een botsing met een persoon. Natuurlijk is het triest als mensen zo een einde aan hun leven maken, maar het is ook vreselijk om de gevolgen te moeten zien en meemaken. Dat kan een trauma veroorzaken, mensen kunnen er door afknappen.
Laten we ons realiseren dat een trein niet alleen een ding is dat over een rails rijdt. De trein doet wat hij moet doen dankzij mensen: machinisten, conducteurs en tal van anderen. Het zijn mensen van vlees en bloed, die hun werk goed proberen te doen. Ze zijn er voor de passagiers. Ze verdienen respect en steun. Net als in de tijd dat Annie Schmidt met haar zoontje in de trein naar Rotterdam stapte, nu zestig jaar geleden. Ook al moeten de conducteurs het nu zonder tang doen en zijn het vaak geen heren met een snor maar even vaak dames. Laten we het fijn houden, het reizen met de trein!


www.josevanrosmalen.nl

Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens