zaterdag 22 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Lady Beth - Liefde per sms
Gepubliceerd op: 07-05-2004 Aantal woorden: 528
Laatste wijziging: - Aantal views: 1728
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Liefde per sms

Lady Beth


Het is vroeg in de ochtend, maar ik ben klaarwakker en zit op de rand van ons bed. Ik hoor geluiden in de badkamer, maar negeer ze. Mijn blik is gericht op de allernieuwste Nokia in mijn hand. Ik lees de boodschap op het scherm.
Mijn hart slaat een slag over, maar al gauw vermant het zich en zwoegt het verder, hoewel steeds sneller.
De lettertjes beginnen te dansen. Ik knijp mijn ogen een beetje samen en probeer ze opnieuw te lezen, ditmaal letter voor letter. Ja, ja, het staat er echt. Ik voel hoe mijn keel langzaam wordt dichtgeknepen.
Het zijn maar twee zinnetjes, slechts tien woorden, ze verschenen nonchalant op dit minuscule schermpje. Ik moet ze analyseren,snel, één voor één, maar wel nu, voor het te laat is.

"Liefste, het was heerlijk vann8. Wanneer zie ik je weer?"

Simpele woorden, maar wat een hartstocht, wat een impact! Ik voel mij plots bedreigd, beurtelings warm, dan weer koud van binnen.
Liefste staat er… zou het deze keer echt zijn?
Nee! Ik kan het niet geloven. Paniek maakt zich langzaam van mij meester. Stop! Ik moet mezelf tot rust manen: negeer het! Schudt het toch van je af! Daar ben je toch zo goed in?
Dit is heus niet de eerste keer. En die andere keren, toen liep het toch ook met een sisser af?
Nooit meer, had hij beloofd. Maar deze keer is het anders, de boodschap, het is onschuld en verleiding tegelijk.
Ik twijfel weer, angst kruipt omhoog, passeert mijn maag die spastisch samentrekt, opnieuw die paniek. Die zinnen, die woorden… ik voel het, de erotiek die erachter steekt… oh, nee, deze keer zal het niet zomaar overgaan!
"Wanneer zie ik je weer?" staat er … Zie je wel!

De geluiden uit de badkamer vertellen mij dat hij klaar is. Toch schrik ik. Hij staat zomaar opeens in de deuropening, een donker silhouet, zonder gezicht. Ik weet dat hij klaar is, klaar om te gaan. Hij komt naar voren en nu zie ik het: donkere kringen onder zijn ogen verraden zijn veel te korte nachtrust, zijn houding verraadt ongeduld.
Hij negeert mij totaal, geen enkele keer richt hij zijn blik op mij. Harteloze schoft!
Een golf van woede overspoelt mijn hart en vreet zich naar binnen. Het geeft mij de kracht die ik nodig heb.
Zijn Nokia met de liefdesboodschap ligt nog steeds in mijn hand...

Ik zie hoe hij met gefronste wenkbrauwen om ons bed loopt. Hij zoekt, onder zijn hoofdkussen, op de grond, onder het bed, overal. Ik bekijk zijn gezicht, zie de verontruste uitdrukking erop, gevolgd door een paniekerige en tenslotte een wanhopige.
Hij zoekt, zoekt en zoekt nog eens… hij zal altijd blijven zoeken en ik weet dat hij het nooit of te nimmer zal vinden. Mijn handen verdwijnen tussen mijn warme dijen, mijn koude vingers omsluiten het piepkleine apparaatje…




















Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens