dinsdag 21 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Lady Beth - Verliefd op een ander
Gepubliceerd op: 19-03-2004 Aantal woorden: 691
Laatste wijziging: - Aantal views: 1391
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Verliefd op een ander

Lady Beth



Lieve kinderen,

Ik heb nieuws voor jullie. Jullie vader is verliefd geworden. Zomaar. Op een ander. Het gebeurde vorige week, terwijl hij toevallig haar foto bekeek. Hij vond haar direct onweerstaanbaar, sterker nog, hij raakte er geheel ondersteboven van.
Hij was zo eerlijk om het mij onder het avondeten op te biechten. Hij vond het zelf ook vreemd. Dat hem zoiets nog kon overkomen. Op zijn leeftijd notabene! En dat terwijl we duidelijke afspraken hadden gemaakt!
Ik begon echt aan mezelf te twijfelen. Was ik niet actief genoeg? Hij was de laatste tijd wat stilletjes, begon af en toe over strandwandelingen en zo en of ik daar ook zin in had? Hij wilde niet alleen gaan en ik zat immers altijd maar te schrijven...ach, ik verwijt het mezelf ook, hoor.
Jullie vader houdt nu eenmaal van lekker sportief bezig zijn. Hij houdt frisse lucht en van rennen. Zij ook. Maar waarom moest het nu op die manier? Waarom dan toch?

Wat heb ik over het hoofd gezien? Was wat wij samen hebben ineens niet meer goed genoeg? Samen gezellig op de bank, genietend van een goede film en een glas goede wijn? (kinderen, hierbij nog mijn hartelijke dank voor die ondeugende dvds!!)
Wat wil een man nog meer? (nu niet flauw gaan doen, h, want dat weet ik ook wel)

Het is zo. Als ik mezelf in de spiegel bekijk, zie ik het ook ...kraaienpootjes en een paar kilootjes teveel. Zeg maar gerust kilos. Maar dat is toch nog geen reden om...? Nee, houd op, zeg!
Het moet haar blik geweest zijn. Daarmee heeft zij hem veroverd, zich in zijn hoofd, in zijn gedachten genesteld. Zij staat nu tussen ons in. En het wordt almaar erger. Ik zie het voor mijn ogen gebeuren: zij laat hem niet meer los. Zij heeft hem betoverd, haar schoonheid heeft hem zwak gemaakt!
Hij is bijna wanhopig. Hij zegt dat hij haar niet zomaar kan, nee, niet wil laten gaan. Zij is zo bijzonder! Stel je voor dat een ander met haar aan de haal gaat? Oh, hoe vreselijk is die gedachte voor hem! Terwijl hij met mij sprak, zag ik hoe hij zichzelf vergat, hoe lyrisch hij werd. Hij legde zijn ziel en zaligheid helemaal bloot. Hoe lang geleden hadden wij voor het laatst zon intiem gesprek?
Maar heb ik eigenlijk nog iets te vertellen? Wil hij nog naar mij luisteren?
Wees gerust, ik geef mij niet zomaar gewonnen! Er staat veel te veel op het spel. Als ik toegeef, zal dat mijn leven voorgoed veranderen, daarvan ben ik mij bewust.

Ik ga het verliezen, ik voel het. Zij neemt nu al zo'n grote plaats in, zijn gevoelige hart klopt nu ook voor haar.
Of ik hem kan delen? Of er plaats voor haar is? Als ik mijn allerliefste niet wil kwijtraken, zal ik wel moeten. Wat kan ik anders doen? Ik zal haar in ons huis, aan mijn zijde moeten dulden.
Jullie vader heeft mij al gewaarschuwd: zij heeft een eigen willetje. Als we een wandeling willen maken, zal zij mee willen. Als wij op de bank zitten, zal zij ons begluren en mocht er onverhoopt bezoek komen, zal zij enorme stampij maken.

Het allerergste is dat ik zal moeten toezien hoe zij straks vol overgave aan zijn voeten ligt. Is er nog wel plaats voor mij?
Ja, ik besef het maar al te goed: ons leven zal drastisch veranderen, echt alles! Het zal nooit meer zijn als voorheen.
Jullie vader is al heel ver met de uitwerking van zijn plan. Wil hij haar bezitten, zal hij een papier moeten ondertekenen. Daarna komen we nooit meer op een fatsoenlijke manier van haar af...

En ding heb ik me stellig voorgenomen: zij komt onze slaapkamer niet in!! Zien jullie het voor je? Jullie vader en ik, bedolven onder het grote lijf van zon Duitse Dog!
Bah...ik gruw van hondenharen in mijn bed!!








Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en Ren Claessens