zondag 17 december 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Henk Gruys - Systeem
Gepubliceerd op: 16-06-2010 Aantal woorden: 346
Laatste wijziging: 27-01-2016 Aantal views: 1029
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Systeem

Henk Gruys


Een scheve groet op tronie
fietst opschepperig langs
roodwalmende zon een
poepgroene vergaderzaal tegenover.

Hoe saamhorig de poenige
roepers met hasj binnenin!
Zij verpulveren onder tafel
stiekem een handvol roet,
en prikken hun aders hun aars met 'n witz
"En zo slurpt ieder zijn vlam."

Sanguinische barkeeper blust vergeefs aan reputatie
door venijn te halen middels terugvloeiend pils.
Zijn colabox, als maturiteit op hoogtepunt gekomen,
vervloeit genereus tot waterijs.
Maar bol van Amerikaanse heft materzware boezem aan de tap.
Een bril van andijvie kleurt gênant haar slappe dellen
...en zij fluistert (of lacht):
"Gooi de graffiti maar in de haven."

– Even later: oude glasplaten verkopen
in brandende camera's.
Mercedes plots dichtbij de
ramen! Kilo's onder de roest.
Uitgewalste cijfers, tandwielen
Chroomblinkend weggekrast tussen het roosterwerk.
– Maar het faillissement van het autobezit
resoneert niet mee met de weedom dezer nominatie,
Of sterker nog: met de karakterloze
folterwapens van de televisiequiz met lijken!

O de voorzitter kleeft aan zijn gezin,
zijn pogen, zijn dranken...
Onweerhoudbaar ontbloot hij zijn kaken van spiegeltin.
Niet het minst liefdevol: want de dag is daar.
Koor bezingt nu pepermunten zondag
in kerk-kribbe-roken-van lieverlede-luchtacrobaat.....
overtroffen het eind der samengeperste fanfares opgelet:
roetrook die het oestermagazijn bewolkt...

Maar een knal!!!.. een motorspuit, een locomobiel, een kerkgebouw!
De witte hercules stuift omver,
Abeluinig en gedeeltelijk als bij toverslag,
Of veroorzaakt door een vieze carnavalskraker.
De voorzitter, bretels uitgerekt als
meridianen, vergast zichzelf op een
komische aria:
"Het nieuwe dak lijkt oogverblindend gemitrailleerd!"

– Dan petten en voetzoekers eindelijk,
Eindelijk einde aan het lijfelijk conflict afgedaan
(Is het wel hartstochtelijk uitgetrapt?)
Nog zes pondhond, de vlammende vitrages teruggeschoven
in een melancholieke koker van oliebehang.

– Kunstledematen, overgoten met de mondzieke
geur van medicijnen, dalen nu langzaam in de achtertuin.
Automatische parasieten tamboereren nog na,
En ik stook het restant van het plaatselijk gebak
in een bakelieten noodkachel op.


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens