vrijdag 21 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
darkrose - verdriet
Gepubliceerd op: 03-12-2009 Aantal woorden: 210
Laatste wijziging: - Aantal views: 1262
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

verdriet

darkrose



op het ene moment sta ik sterk ik leef in een minutenvlucht
die jaren duurt zo zweef ik en voel alles van jullie allen.
Zo ook ik van jullie houdt, van wat men doet bewegen, de fouten die men zo hypnotiserend mooi maakt...
Soms lijkt alles zinloos dan vullen wij maar jaren met nutteloze seconden.

Dan leren we niet meer, ervaren wij hoe pijn zich herhaalt zonder verandering.
Als dan plots op dat tere moment van deze pijn
zij waarvan ik zoveel hou sterven, lijkt alles
zo onaf, dan denk ik wacht nog even er moet nog meer zijn dan dit einde.

Er is geen conclusie weet ik nu , dood kent geen waardigheid, alleen stomgeslagen bij het graf staan en kijken in een diepte.

Waar ik ooit zweefde in minutenvlucht moet ik mij nu omdraaien om hen achter te laten.
Maar mijn schoenen zijn als lood mijn stappen zijn die van een oud mens want

In dat graf ligt een stuk hart van mij
wat ik achterlaat.

toch zoveel maanden later ben ik niet verder komen dan 50 meter van hen vandaan die ik los moest laten.



Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens