zondag 24 september 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Isabel van Dam - Tranen in mijn ogen
Gepubliceerd op: 09-12-2008 Aantal woorden: 347
Laatste wijziging: - Aantal views: 1131
Easy-print versie Aantal reacties: 2 reacties

Tranen in mijn ogen

Isabel van Dam


Tranen in mijn ogen,
die af en toe weer opdrogen,

Tranen van verdriet,
ben ik nou de enige die het ziet?

Ben ik de enige die de haat van iedereen voelt?
Of is dit niet zo bedoeld?

Waarom doen jullie elkaar zoveel pijn?
dat is toch voor ons als kinderen helemaal niet fijn!

Waarom accepteren jullie elkaar niet net als toen,
Toen waren we ALLEMAAL gelukkig en was er een hoop te doen.

De liefde en plezier straalde van ons af,
en weet je dat is wat ik het liefst zag.

Natuurlijk is er overal wel wat,
maar de ellende van nu ben ik meer dan zat!

Hoe kan je elkaar eerst heel lief vinden en dan nu zo ver gaan,
jullie wensen elkaar allemaal naar de maan.

Serieus dit is 1 grote chaos,
en de kinderen zijn de klos!

Elkaar raar aankijken, over elkaar praten,
want zelfs dat kunnen jullie niet eens laten.

Iedereen heeft fouten en je hoeft het niet met elkaar eens te zijn,
maar elkaar weer accepteren dat is fijn!

Beste vriendinnen of vrienden hoeft niet,
als jullie maar gaan inzien; Dit hoeft zo niet!

Praat alles uit,
of hou allemaal gewoon je snuit!

Geloof dan maar dat jij het beste doet,
maar ooit komt de dag, dat het moet.

Dan moeten we allemaal bij elkaar zijn,
Misschien als er iemand overlijd, goh dat is fijn!

Het idee maakt me al bang en nerveus,
maar ja misschien ben ik gewoon een kneus.

Die de wereld wilt verbeteren,
daardoor alle fouten leert vergeten.

daardoor van iedereen houdt,
en de problemen laten me koud..

Alhoewel dat zeg ik wel zo snel...

Waarom heb ik dan tranen in mijn ogen,
die op dit moment niet willen opdrogen?


Sabine Luypaert @ 13-12-2008 02:48:04
ik ben het een beetje eens met mijn voorganger, nu komt het meer proza´sch over dan poŰtisch

ook een hartelijk welkom van hieruit (smile)


RenÚ @ 10-12-2008 20:53:49
Beste Isabel,

Welkom op het schrijversweb. Een boeiend gedicht met een mooie spanningsboog. Voor mij mag het wel wat compacter. Strofe 10 tot en met 14 zijn voor mijn gevoel een herhaling van het voorgaande of beoog je daarmee een grote woede uitbarsting neer te zetten?




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en RenÚ Claessens