woensdag 12 december 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Johan Veenhof - Boker tov (hoofdstuk 1 - deel 2)
Gepubliceerd op: 26-10-2008 Aantal woorden: 2238
Laatste wijziging: - Aantal views: 1446
Easy-print versie Aantal reacties: 11 reacties

Boker tov (hoofdstuk 1 - deel 2)

Johan Veenhof


Stiller dan stil was het, geluid gevoed door angst. Uiteindelijk stond iemand op en opende de drie ventilatiedaken die de bus rijk was. Goddank. Er klonk een twijfelachtig gekuch gevolgd door gehoest en de eerste klanken van een normaal gefluisterd gesprek tussen twee mensen. Iemand stak zelfs een sigaret op in de bus. De chauffeur zei niets. Marije was ook geschrokken want als die grappige mannetjes haar deeltjes van de muur moesten schrapen was het niet interessant meer natuurlijk. Het moest wel informatief blijven. Ik hield haar in mijn armen. We deelden samen een Isralische mallboro terwijl de vrouw die voor ons zat Allah aanriep. Beide met hetzelfde doel. Het leek uren te duren maar na een twintigtal minuten kwam de bus weer in beweging. We waren er nu bijna hoorde ik Marije zachtjes mompelen. Vijfhonderd meter verder liep het winkelend publiek weer vrolijk door de straten. Niets wetend, of misschien ook wel, van ons benauwde avontuur.
Onze halte was aan het eind van een straat met stompjes van bomen. Fijn. een populaire straat dus. Om de hoek van de busstop was ons jeugdhotel. Youth hostel in het internationaal. Deze waren voornamelijk bezet door backpakkers, kunstenaars en de gewone notoire, genietende jonge reiziger. Er was mij al eens uitgelegd hoe het in zon jeugdhotel werkt. Je checkt in, krijgt een kamer toegewezen en betaald vooraf. Een kamer deel je met 6 tot 20 personen en douche en toiletten zitten op de gang. De sociale controle is behoorlijk groot, boeven uitgezonderd natuurlijk. Je kleren en dergelijke kon je bijvoorbeeld gewoon onder je bed laten liggen. Gitaren, skateboards, Nikes en walkmans etc. waren ook beschermd. Geld en papieren borg je op, maar wanneer doe je dat niet?. Ons hotel was gelegen midden in Jeruzalem en we deelden een kamer met 8 andere buitenlanders. Voornamelijk Australirs. Aan de receptie zat Tracy, een norse Nieuw-Zeelandse. Wel mooi nors moest ik zeggen. Ze checkte ons in en liet een ander ons de kamer wijzen. Na een korte kennismaking met onze nog slapende kamergenoten en het inruimen van ons bed liepen we naar beneden. Ik probeerde nog even snel Tracy te groeten maar die was druk aan het ruziemaken met een irritant uitziend Isralisch mannetje, jammer. Ik keek naar Marije en rook de stad. Zij ook, zei ze terwijl ze me kussend de straat op trok. We gingen haar verkennen. Ik haar. En wij ook.

Aaaah, dit moet je proberen riep Marije plotseling uit na een paar minuten lopen. We stonden voor een primitief ogend kraampje. Gevuld met een soort tosti-ijzer, wat groenten, allerlei soorten kaas(waarvan er geen n bekend leek overigens), stokbrood, blikjes frisdrank en de Isralische vlag. Kaas was toch Nederlands, wat moesten die gasten hier met kaas? Afblijven man, het lijkt niet eens op kaas! Smaakt die gele meuk wel naar kaas, liefje?, vroeg ik Marije angstig. Achter het kraampje stond een jolig uitziend saddam houseintje die vloeiend engels bleek te brabbelen. Achteraf bleek het een echte Isralir, die schenen dus ook een volle snor te kunnen hebben, wist ik veel. Ik zag het verschil nog niet zo snel maar Marije had me verzekerd dat ik binnen no time Joden en Arabieren uit elkaar kon houden. Kon hier soms nog wel eens makkelijk of zelfs een reddende factor zijn was de laatste 50 jaar gebleken. Marije bestelde voor zichzelf een half stokbroodje en koos daarbij drie soorten kaas. De kaas werden verdeeld tussen het broodje dat vervolgens met brute kracht enkele minuten in het plet-ijzer apparaat werd verwarmd. Resultaat was een overheerlijk uitziend geroosterd broodje kaas. Met de afmeting van een dubbelgevouwen Panorama. Het broodje rook heerlijk naar Nederlandse kaas dus ik waagde de gok. Ik koos acht soorten kaas, een paar groene olijven, een soort ui, paprika en een saus genaamd houmous. Het dipsausje was gemaakt van gemalen kikkererwten, knoflook, citroen en nog iets. Tahin ofzo. Houmous bleek de mayonaise van Isral te zijn en moest net als mayo bij voorkeur niet verwarmd gegeten worden. Kon ik natuurlijk niet weten. Het broodje van mij, even groot als de zaterdag-telegraaf, smaakte desondanks heerlijk. Ik begreep achteraf wel het verbaasd, lachende gezicht van de kaasbroodjes verkoper. En dat van Marije. Ik zou hetzelfde hebben gedaan dus kon ik er wel om lachen. Humor moest kunnen in een relatie vond ik. Daarnaast had ik zelf geen problemen met warme mayonaise. Zeker niet in combinatie met kaas. Toch lachte ik even later wel onnoemelijk overdreven hard om helemaal niets, midden in de drukke winkelstraat van Jeruzalem, om Marije terug te pakken. Wordt ze helemaal gek van namelijk; als iedereen ons ineens aan gaat staan staren door een abnormale, te spontane actie van mij. Ga ik meestal nog even staan springen of dansen ook. Keihard schreeuwen valt ook onder terugpakhumor. Ikzelf vind dat wel grappig. Marije niet maar ze stopt zelf wel gelijk met grappig zijn. Anders ga ik gewoon nog iets achterlijker doen en dat wil ze ook weer niet. Heb ik toch weer gewonnen. Vrolijk liepen we verder. Marije hoofdschuddend en ik huppelend.

Iets verderop doemde een reusachtige grijze muur op. Een muur die ik kende van Marije haar fotos. Het bleek de omringende muur van de oude stad te zijn. De oude stad was een monument waar mijn inziens de hele bijbel op geschreven is. Met de vier belangrijkste godsdiensten op een vredig kluitje. Het is een kleine wereld op zich met in of dicht om zich heen de meeste bijbelse decors denkbaar. Het graf van Jezus, vele van oudsher heilige tempels, een werkelijk goddelijke muur, de kruisberg enzovoorts. Hier woonde vroeger dus een schrijver. Waarom konden ze het daar wel, vredig leven? Nog geen 100 kilometer verder slachten de verscheidene religin elkaar af, terwijl ze in deze oude stad schijnbaar in vrede samen leven. We betraden de stad door de Damascus-poort. Op verscheidene plaatsen in de omringende muur waren ingangen gemaakt die toegang gaven tot de historische stad. De een was nog mooier dan de ander en allemaal hadden ze een herkenbare naam voor een ieder die de bijbel wel eens had opengeslagen. Zelfs voor diegene die het religieuze boekwerk als vloeipapier gebruikten. We kwamen terecht op een marktpleintje waar het een drukte van jewelste was. Taxis, onherkenbaar geschreeuw, rood stof, 6 jarige ansichtkaartverkopertjes en geuren die ik nog niet kende waren mijn eerste impressies van deze unieke Stad in Stad. De kaartverkopertjes waren in grote getallen aanwezig en duidelijk vastbesloten ons een setje te verkopen. Voor hun leeftijd spraken ze behoorlijk engels al waren het wel standaardzinnetjes natuurlijk. Hey sir, I can see you are from Denmark, beautifull country, good football, I love it, do you want to buy cards? Ik besloot wat kaarten te kopen van n van die opdringerige mannetjes, het werd een beetje te irritant. Ik kwam helemaal niet uit Denemarken! Ze waren schijnbaar ook niet op de hoogte van het verloop van de EK voetbal van 1992. Ik ging ervan uit dat ze zouden stoppen met het aanbieden van hun bundeltjes ansichtkaarten als ik ermee in mijn hand liep. Helaas gebeurde dat niet, want de kaarten die de volgende topverkoper aanbood waren natuurlijk veel mooier dan de zojuist door mij aangeschafte set. Ik kwam deze keer zelfs uit Nederland! Bijna had ik nog wat kaarten aangeschaft maar Marije trok me verder. Gewoon doorlopen en ze wegzwaaien, zei ze streng. Anders kom je er nooit vanaf. Die jongentjes waren best slim vond ik, als je er twee kocht kon je er ook drie kopen, toch? Of was ik dom? Ik hield het erop dat dit nieuw voor mij was en volgde wijselijk mijn liefje. Ze nam me mee naar een leuk terrasje waar we wat te drinken namen. Naast ons zat een stelletje van ongeveer onze leeftijd. Het grote verschil tussen onze tafeltjes was dat mijn collega een volautomatisch geweer aan zijn schouder had hangen en ik een plastic tasje met inmiddels ongeveer 150 ansichtkaarten. Waarvan er achteraf ook nog zon 70 dezelfde bleken. Wat betreft kleding en uiterlijk was er weinig verschil. Ze waren iets bruiner, dat dan weer wel. Als militair, beroeps of in diensttijd, mocht in Isral je geweer nooit buiten handbereik zijn. Ook niet in je vrije tijd. Ook niet wanneer je slaapt. Het stond misschien een beetje agressief maar wel veilig vond Marije. Ik schrok de eerste keer ook hoor, zei ze bemoedigend. Tegenwoordig voel ik me ergens pas veilig wanneer ik een geweer zie!. Of die laatste opmerking me gerust moest stellen wist ik niet maar dat ik even aan het idee van -veiligheid door machtsvertoon- moest wennen stond vast. Het viel me op dat een uzi op je terras wel klanten betekent in Isral, veiligheid kent geen tijd hier! De wapens worden natuurlijk met een andere, goede reden gedragen. Namelijk om bij een terroristische aanslag direct te kunnen reageren. Om eventuele zelfmoordacties in een prematuur stadium te verhinderen en bovenal voor een veilig gevoel bij de bevolking. Weten, zien dat er iets aan gedaan wordt is misschien wel het belangrijkste voor de moreel onder de burgers. Met zoveel zelfmoordaanslagen per jaar moet je haast wel paranode worden. De Isralirs zijn de laatste 20 jaar natuurlijk noodzakelijk slim geworden. Waarom meer blauw op straat als je genoeg groen hebt? Wat nou burgerpolitie, junks voor 20 euro per dag te laten patrouilleren, herintreders in de beveiliging of dure cameras op onmogelijke plaatsen? De burger hier kent zijn plicht. Stel je eens voor zeg, een junk die patrouilleert om te kijken of hij daar zelf ligt? In Nederland kan dat misschien, hier niet. Ik had sowieso nog geen junks of zwervers gezien hier. Een enkele bedelaar kwam je tegen maar dat waren meestal de verschoppelingen van de maatschappij; deserteurs, niet gelovigen, voormalig backpakkers en hoeren. Altijd onherkenbaar aan de drugs of drank. Daar hadden de hulpverleners hier een hekel aan. Ze konden allemaal geholpen en opgevangen worden mits ze zich enigszins aanpasten. Armoede is niet nodig in Isral. Je alleen voelen wordt al helemaal moeilijk gezien de enorme sociale controle. Nog meer dan in Europa hebben de daklozen een keus gemaakt die niet nodig is. Om hulp moet je durven vragen. Hulp moet je accepteren maar nooit blind pareren. Je kunt je afzetten tegen een maatschappij maar je kunt er ook in afglijden. Beide zijn vandaag de dag niet nodig. Zeker niet in Isral. n genezen bedelaar is weer n ordehandhaver meer op straat. Zo kun je het ook zien. Israli zien het zo. Wil je dat niet dan word je niet geholpen.

Na een paar overheerlijke biertjes, ik had in Carlsberg mijn merk al snel gevonden, vervolgden wij onze verkenningstocht. Marije nam me mee naar een klein Arabisch winkeltje waar ze van alles en nog wat verkochten maar eigenlijk ook weer niets. Niets interessants in ieder geval. Voornamelijk zelfgemaakte prullaria uit de omgeving. En blikjes frisdrank natuurlijk. Marije kocht een oh wat een leuk hangertje met geestverdrijvende werking. Volgens de verkoper verdreef deze zeer krachtige natuursteen, hij was namelijk groen, elke gewenste kwelgeest. Zolang je er maar in geloofde vertrouwde de Arabier Marije toe. Ze wist niet welke geest haar dwarszat maar het was er wel n want soms sliep ze slecht. Zonder af te dingen schafte ze het afzichtelijke steentje aan. Mijn oog was op een klein zwart pijpje gevallen. Handig voor thuis en met een beetje geluk misschien ook hier hoopte ik. Ik was Nederlander en zeker in deze omgeving leek een lekker jointje mij persoonlijk niet verkeerd. Een pijpje on the side- kon ook nooit kwaad dacht ik. Het was van een materiaal dat ik op een heel hard soort hout hield en was voorzien van enkele niet bijster inventieve- snijwerkjes. Gaasje erin en hupsakee dacht ik. Na wat getouwtrek over de prijs mocht ik het rokertje meenemen voor omgerekend plusminus 2 euro. Toch substantieel minder dan de 5 euro die ervoor gevraagd werd. Een gaasje voor in het pijpje regelde ik wel in het hostel. Ervan uitgaand dat er net als in Nederland gaasjes in de waterkranen zitten. En dat er niet meer Nederlanders op het idee zijn gekomen om het uiteinde van een kraan los te draaien en het gaasje uit te nemen. Voor de zekerheid zou ik bij het eerste het beste cafeetje even naar het toilet gaan. Ik had wel gehoord dat wiet of hasj roken behoorlijk verboden was in Isral maar ik kon me haast niet voorstellen dat het helemaal niet gebeurde. Ik had van Marije vernomen dat er voortdurend onverwachte controles werden gehouden in de youth-hostels, waarbij politieagenten alle bagage doorzochten. De gebezigde straffen lagen hier ietsje hoger dan in Nederland. Je moest er dus voor zorgen dat je geen shit in bezit had bagatelliseerde ik het risico in mijn gedachten. Ze had me namelijk ook geschreven dat ze geblowd had op een kibboets. Dus. We verlieten het rommelige winkeltje na uitgebreid handen te hebben geschud met de eigenaar-verkoper. Het was inmiddels een uur of vijf en hand in hand liepen we terug naar het hostel om ons op te frissen voordat we iets zouden gaan eten. Marije zou me later meenemen naar een echt Isralisch restaurantje. Goh. Ik begon enigszins vermoeid te raken door de drukke dag, de zon en het bier, een koude douche deed in zon geval vaak wonderen. Ook deze keer hoopte ik, ging er eigenlijk van uit. Een wonder moest hier toch makkelijker kunnen gebeuren dan in Nederland. Ik ging ervoor.


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:03:04
sinop otelleri blog  sinop otel dublex suit oda  sinop otel hakkımızda  sinop otel hizmetler  sinop otel müza  sinop otel odalarımız  sinop otel plaj  sinop otel standart oda  sinop otelleri video  sinop otelleri yorumlar  sinop otel havuzlu  sinop otel fiyatları  sinop otelleri  sinop havuzlu otel  sinop otelleri trivego  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri  sinop otelleri 



Sinop doğal güzelliklerinin yanı sıra birçok tarihi mekâna da sahip olan bir şehirdir. Sinop yalnızca doğa meraklıları tarafından değil aynı zamanda tarih meraklıları tarafından da gezilip, görülen ve beğenilen bir kenttir. Sinop kalesi, Sinop arkeoloji müzesi, Sinop İnce burun Feneri, Boyabat Kaya Mezarları Sinop’un tarihsel kalıntılarını oluşturmaktadır.

Tarih meraklısıysanız ve Sinop’a gelip seyahat etmek, gezip görmek istiyorsanız, o halde Sinop otelleri arasından bir Sinop otel seçiminde bulunun. Tercih ettiğiniz otelin isteklerinize uygun olup olmadığını internet üzerinden öğrenebilirsiniz. Nasıl özellikler istiyorsanız, beğendiğiniz otel de bu özelliklerin olup olmadığını kontrol edebilirsiniz. Tercih ettiğiniz Sinop otel ile güzel bir tatili geçirme imkânınız da bulunmaktadır.


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:37
antalya sex shop  
bursa sex shop  
sex shop bursa  
bursa sex shop  
avcılar sex shop  
avcılar sex shop  
esenyurt sex shop  
esenyurt sex shop  
beylikdüzü sex shop  
beylikdüzü sex shop  
kadıköy sex shop  
kadıköy sex shop  
bakırköy sex shop  
bakırköy sex shop  
işitme cihazı  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:22
seks shop  
sex shop  
sex toys  
erotik seks shop  
gay sex shop  
gay sex shop  
strapon nedir  
kızılay sex shop  
vibratör  
izmir sex shop  
antalya sex shop  
ankara sex shop  
istanbul sex shop  
istanbul sex shop  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:12
seks shop  
sex shop  
sex shop  
sex shop  
seks shop istanbul  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:02:02
فرمتجر الجنس  
فروشگاه جنسی  
فروشگاه جنسی  
هزاز  
вибратор  
секс-шоп  
متجر الجنس اسطنبول  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:55
sex shop  
iç giyim  
saç bakım  
işitme cihazı  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otelleri  
sinop otel fiyatları  
sinop otel tavsiye  


-=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:44
  • https://www.ogiyo.com

  • https://www.sacbakim.net

  • https://www.noktaisitme.com

  • https://www.sinopantikotel.com.tr

  • https://www.sinopantikotel.com

  • https://www.sinopotel.com.tr

  • http://www.sinopotel.com

  • https://www.otelsinop.net

  • https://www.seksshopistanbul.net

  • https://www.jartiyercorap.com

  • https://www.noktashop.ist

  • https://www.noktashop.istanbul

  • https://www.noktashop.org

  • https://www.noktaseksshop.com

  • https://www.vibratorum.net

  • https://www.noktashop.org/articles-sitemap.xml



  • -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:37
    sex shop  
    seks shop  
    saç bakım  
    seks shop  
    seks shop  
    sex toys  
    sex toys  
    gay sex shop
    gay sex shop
    strapon nedir


    -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 13:01:21
    kızılay sex shop
    travesti sex
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    erotik seks shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    sex shop  
    vibratör  
    izmir sex shop  


    -=P!nUpke=- @ 02-11-2018 12:59:54
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 
    sinop otelleri 


    @ 21-06-2015 15:35:42




    Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


    Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en Ren Claessens