donderdag 18 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Jasper - Tropische zonsondergang
Gepubliceerd op: 20-10-2003 Aantal woorden: 517
Laatste wijziging: - Aantal views: 2085
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

Tropische zonsondergang

Jasper


Terwijl je alles in het werk stelt om het op en top te laten verlopen, tikt de tijd weg. De vooraf bepaalde route van de klokuren volgen gestaag hun weg. De metalen emmer, vol met ijsklontjes en gevuld met een goede fles champagne, inclusief twee glazen verberg je onopvallend tussen de struiken in de duinen. Een beetje ingegraven in het zand, dat nog vol zit van de zonnestralen en daarom nog warm aandoet, valt het obstakel nauwelijks op. Dat moet ook. Want over een klein half uurtje is het de bedoeling dat die fles aangebroken gaat worden. En wel onder het toeziend oog van de bloedende zon, die in samenwerking met de tijd zijn eigen weg naar beneden zoekt. Dichter en dichter naar de horizon, dieper en dieper wegzakkend en uiteindelijk de vallende avond inluidend. Maar zover is het nog niet.

Hand in hand wandel je met z’n tweeën over het strand. Zwijgzaam maar voldaan, stil maar volop genietend vol overgave van de benadrukkende vrijheid, kom je steeds dichter bij de plaats van bestemming. Terwijl zij nog van niets weet, giert de adrenaline van spanning en nieuwsgierigheid door je lichaam. Ze voelt hoe jij haar ineens het strand op leidt. Door een korte ruk aan haar hand voelt zij dat jij een andere kant op wil. Ze snapt het niet, maar besluit zonder iets te zeggen volgzaam het strand over te slenteren. Het grijze puntje tussen het riet is een hele opluchting en tevens de bevestiging van het feit dat jouw idee nog steeds in de duinen ligt. Terwijl jij haar naar de grond leidt, ga je achter haar zitten. Je slaat je armen om haar heen en ze leunt met haar hoofd op jouw schouder. Jullie wangen raken elkaar en een lichte tinteling valt niet te onderdrukken. De zonnestralen van de afgelopen dagen doet je wang warm aanvoelen. Op dat moment maak je een draai naar achteren en pakt de emmer op. Je geeft haar een glas en haar aangenaam verraste gezicht doet je goed. Het gekraak van de ijsklontjes betekent het oppakken van de fles en het begin van een mooie avond. Zonder een woord tegen elkaar te zeggen schiet je de kurk van de fles. Het bekende geluid hoort bij dit ultieme moment en het toppunt van romantiek. Je heft het glas en het tikkende geluid van de touché met het andere glas is het begin van het lekkerste glas champagne ooit. Na een flinke slok geef je haar een vurige zoen. Je slaat een arm om elkaar heen en als twee pubers die het leven ontdekken staren jullie roerloos voor je uit, kijkend naar het plaatje dat deze avond een volmaakt aanzien geeft. De tropische avondzon heeft de horizon bereikt. De zon wordt kleiner en laat de zoute zee glinsteren. Het avondlicht is gevallen en het zal een mooie, lange, zwoele, beter gezegd, hete nacht worden.
Inmiddels liggen in de duinen 2 lege glazen champagne, bedolven onder het zand, ligt enkele meters verder een emmer met gesmolten ijsklontjes en een lege fles champagne en nog iets verder liggen twee mensen.

@ 21-06-2015 15:35:42




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens