zaterdag 20 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Wilma van Raamsdonk - Sex or no Sex, that is the question
Gepubliceerd op: 06-07-2007 Aantal woorden: 1004
Laatste wijziging: 06-07-2007 Aantal views: 2181
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

Sex or no Sex, that is the question

Wilma van Raamsdonk


Een jaar na mijn scheiding leerde ik tijdens een hete zomernacht een man kennen. Of liever gezegd: ik leerde hem helemaal niet kennen – dat was pas 4 jaar later - , maar wel hoe hij de liefde bedreef. Het was heftig en hoewel ik, de veertig gepasseerd hebbende, wel het een ander had meegemaakt en bovendien een liefhebber was - én overigens nog steeds ben - had ik nog nooit zo intens, zo lang, zo kinky en toch zo teder gesekst. Ik besloot contact te houden, hoewel het ten tijde van mijn beslissing om hem mee naar huis te nemen een weloverwogen beslissing was geweest om te one-night-standen. De wens om contact te houden was wederzijds, dus seksten we de zomer uit en de herfst in. Geen plek in mijn of zijn huis, op weg naar mijn of zijn huis, in de auto, in stilgevallen straatjes midden in het centrum, donkere hoekjes in clubs, openbare toiletten of in liften bleef onbesekst. Elke vrijdag, zaterdag, zondag én woensdagnacht was het 3 maanden lang op alle knoppen aalbessen, zoals mijn vader zalige het ultieme geluksgevoel pleegde te beschrijven, en de ochtenden stonden garant voor een reprise. De man in kwestie bleef, met intermezzo’s weliswaar, uiteindelijk 4 jaar in mijn leven, maar van echt goede seks, kwam het na de eerste drie maanden niet meer. Seks werd eerst gangbaar, later toch wel erg kort en onbevredigend, toen sporadisch om uiteindelijk een zachte en voor mij pijnlijke platonische dood te sterven. Elk initiatief mijnerzijds werd van de hand gewezen en mijn strategie om te worden verleid strandde keer op keer. We sliepen lang en hij dus gelukkig. Het bespreekbaar maken was onmogelijk. Toen we uiteindelijk definitief uit elkaar gingen, na onze eerste en dus enige ruzie; over financiën, hadden we 4 geheel seksloze maanden achter de rug. Cliff Richard’s smartlap ‘Miss you nights’ was niet aan mij besteed.

Volgens Francisco van Jole in zijn programma Is dat eigenlijk wel zo? seksen Bonoboapen zich de gehele dag te pletter en zijn wij zeer verwant met deze mensapen. Het christendom zou volgens hem debet zijn aan het taboe op seks, waardoor wij al ruim 2.000 jaar niet aan onze meervoudig dagelijkse seksdriften toegeven. Seks is volgens hem ook de verborgen boodschap in elke reclame-uiting. Het programma stelde mij gerust: heb ik 20 jaar geleden toch het juiste beroep gekozen! Bovendien bleken mijn driften dus volkomen normaal, aangezien kerkelijke onderdrukking, als geboren Atheïst, mij vreemd is…

Klagen over seks, of liever over een te kort aan seks, is van oudsher een mannending. Toch hebben al mijn gesprekken met seksegenoten een vast thema: Mr. Right does not perform en ik ben niet degene die dáár over begint.

Aanvankelijk verklaarde ik mijn eigen platonische frustratie als een generatieverschijnsel. De huidige 45-plussers, waartoe ik en mijn 4 jaar durende one-night-stand behoren, waren tieners tijdens de seksuele revolutie. Deze mannen zijn in hun jonge jaren niets te kort gekomen en hebben nu veel meer behoefte aan een diepgaand gesprek, geborgenheid en gezelschapsspelletjes, allemaal aspecten die er in de jaren 70 en 80 juist bij in zijn geschoten, zo redeneerde ik.

Deze analyse heeft echter geen steek gehouden. Zowel in de familie en vriendenkring als onder mijn collega’s klagen alle vrouwen over een te kort aan seks binnen hun relatie. Let wel: zij zijn grosso modo tussen de 25 en 35 jaar oud! En ook zij kennen op hun beurt weer vriendinnen met hetzelfde probleem: de seks is schaars (minder dan 3x per maand!), duurt te kort (de vroegtijdige zaadlozingen vliegen je om de oren), is dus onbevredigend en het onderwerp is onbespreekbaar of gesprekken worden afgedaan met: seks is niet zo belangrijk.

Neem het leuke stel van 27 jaar oud. Zij een ambitieuze, strak in haar vel zittende, intelligente, spontane vleesgeworden ideale schoondochter, hij succesvol ondernemer met een goed lichaam en de meest ontwapenende glimlach die je je kunt voorstellen. Seks staat bij hem (op en top Alfaman) onderaan zijn prioriteitenlijst, vér onder zijn sportschoolbehoeften (4x per week), PC-verslaving en muzikale bezigheden. Of die 28 jaar oude BN-er in de dop, die elk vooroordeel over ras, hip-hop en Urban-lifestyle de kop in drukt, door slechts één keer per maand zijn vriendin in de watten te leggen. Een in Nederland woonachtige popster van 25 met een celebstatus in West-Afrika doet het zelfs nóg minder. Al deze stellen zijn onafscheidelijk, hebben een stabiele, liefdevolle relatie én besluiten hun dag met slechts een dikke welterustenkus. Seks bij daglicht is sowieso uitgesloten.

Voor de sceptici onder ons: ook vreemdgangers seksen niet meer zoals het hoort. Kon je vroeger nog een getrouwde man aan de haak slaan met de garantie dat elk rendez-vous uitliep op heftige seks, tegenwoordig kiest de overspelige echtgenoot, al na een paar weken, bij voorkeur voor een diepgaande gesprek onder het genot van een kopje muntthee op een discreet terras. Heeft hij thuis niet, vandaar!

Moeten we andersom redeneren? Is het zo dat mannen al eeuwen lang niet zo veel behoefte hebben aan seks (maar er alleen over willen opscheppen) en zijn wij vrouwen, na de seksuele revolutie, meer en meer aan het ‘verBonobo-en’? Als Van Jole gelijk heeft over het Christendom, dan kan je de volgende redenering, al generaliserend en chargerend natuurlijk, volgen: Door het taboe en het kerkelijk oordeel dat seks vies is, wilden vrouwen helemaal geen seks en dus was 1x per maand al veel. Enig besef van wat een orgasme inhield en hoe deze te krijgen was categorisch door de kerk uitgebannen, totdat de seksuele revolutie plaatsvond. Vrouwen hadden echter nog heel wat te overwinnen (seks is wel lekker) en uit te vinden (zó vind ik het lekkerst). Daarom zijn we nu pas, eind 20e, begin van de 21ste eeuw Bonobo-proof en blijkt nu pas dat de combinatie masculiniteit en viriliteit een fata morgana is. Op afstand straalt een man lekkere seks uit, maar eenmaal tussen de lakens kom je van een koude kermis thuis, in ieder geval in the long run …..


@ 21-06-2015 15:35:42




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens