vrijdag 21 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
God Dethroned - levensles
Gepubliceerd op: 13-08-2003 Aantal woorden: 311
Laatste wijziging: - Aantal views: 1745
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

levensles

God Dethroned


Hij had zijn leven altijd al nutteloos gevonden. Dagelijks flitste het door zijn hoofd dat het leek alsof het hem niet gegund was, maar slechts per ongeluk was toebedeeld. Hij sprak reeds over zijn leven in de verleden tijd en liet zijn lippen niet langer het woord toekomst vormen. Hij was 35 en de laatste 10 jaar meer en meer obsessief aan het werk geweest met de schaduwzijden van zijn eigen bestaan te analyseren. Knap had hij zichzelf nooit gevonden, en ondanks zijn redelijk succesvolle maatschappelijke status domineerde zijn sociaal gebrek zijn hele gedachtengang. Alle conclusies waarmee hij zichzelf trachtte te doorgronden waren beneveld geworden en gevolueerd tot een illusie waarin hij zichzelf perfect leek te kunnen plaatsen. De ene melancholische gedachte ontvlamde de lont van de andere zorgeloze nostalische herinnering, die in zijn ogen verder dan ooit verwijderd leek en nimmer meer haalbaar. Chronisch en vicieus. Anderzijds natuurlijk vond hij uitzichloosheid een kwaal die wel op de een of andere manier te bevechten moest zijn. Perspectieven schep je zelf, geleefd worden laat je overvloeien in creren. Het scheppen van je bestaan. Waarom zou hij niet eens een poging kunnen doen om verandering in de hand te werken? Hoewel hij altijd alles graag voorgeschoteld kreeg, viel ook hier wel op de een of andere manier een ommekeer te bewerken. En waarom ook niet...waarom zou hij zijn gevoede paranoia, zijn gekunstelde faalangst niet proberen de kop in te drukken...? Zelfs het nietigste menselijke individu slaagt er nog in te leven. Dus zou hj leven, hijzelf..., hij wu leven, hij wou zelf leven, genieten!! Razendsnel werd optimisme geput uit deze opflitsende gedachtenmolen.

Echter...toen bereikte hij met een doffe klap de grond, werden zijn botten verwrongen en verbrijzeld, zijn ingewanden verscheurd. Mensen verzamelden zich rond zijn resten, elk gaf zijn eigen wending aan het gebeuren, maar dat merkte hij al lang niet meer.

CorvuS @ 27-01-2004 19:11:46
Boeiend! verassend einde.



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en Ren Claessens