zaterdag 20 januari 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Heinz Wallisch - Divadom en Demonie van het Derde Rijk geïnventariseerd
Gepubliceerd op: 13-06-2007 Aantal woorden: 1008
Laatste wijziging: 13-06-2007 Aantal views: 1986
Easy-print versie Aantal reacties: 3 reacties

Divadom en Demonie van het Derde Rijk geïnventariseerd

Heinz Wallisch


Liefde en waanzin ter grotere glorie van het nazidom

Huismoeders naast en tegenover Paradevrouwen
Vrouwen waren ten tijde van de nationaal-socialistische heerschappij in de eerste helft van de vorige eeuw gereduceerd tot de functies, die het reilen en zeilen van huis, haard en nakomelingschap betroffen. Toch zijn tal van fervente aanhangsters van de nazi-ideologie aan die beperkingen vroeg of laat ten gronde gegaan. Daarnaast was er ook een reeks individuen die erin is geslaagd de barrières te doorbreken en zich op een andere manier te profileren ten faveure van het rijk der uitzonderlijke boosaardigheid in Midden-Europa gedurende vooral het derde en vierde decennium van de twintigste eeuw. Daartoe behoorden niet alleen de echtgenotes van de bonzen wier naam en toenaam zich qua infamie tot ver buiten de grenzen van Europa hadden weten te vestigen. Op die manier functioneerde zowel de gewezen actrice Emmy Göring als de Hitler-leerlinge Henriette von Schirach, die, evenals nog andere dolle dames uit de sfeer der wederhelften van nazibonzen, hun taak daarin zagen de mannen te ondersteunen waar ze konden. Magda Goebbels — de echtgenote van de zeer begaafde en even zeer gedegenereerde propaganda-minister — speelde zelfs een heel bijzondere rol: die van Eerste Dame van het Derde Rijk, mede doordat Hitler zijn geliefde Eva Braun niet op de voorgrond plaatste.

Vrouwen in de kunsten
Ook een aantal dames uit de wereld van de kunsten, wier roem eveneens het regionale Duitse cultuurgebied was ontstegen, deden hun uiterste best met hun gaven het ware wezen van de ‘nazicultuur’ een kunstzinnig aanschijn te geven — zoals in het geval van de filmactrice en zangeres Zarah Leander (1907-1981) — of de triomf van het nationaal-socialistische karakter onnavolgbaar in beeld te brengen, hetgeen de fanatieke Leny Riefenstahl (1902-2003) heeft gerealiseerd. Achteraf was ze, uiteraard, zou je toch ook willen zeggen, zelf slachtoffer van nazi-intriganten en moest ze vanzelfsprekend steeds voor haar leven vrezen binnen die cultus. Kortom, een weerzinwekkend wezen.
Tussen al die uitgelezen vrouwen, die vooral in eerste instantie een paraderol als wederhelft van een lid van de Nazi-Prominenz dienden te spelen, bevonden zich ingetogen levende jongedames, met hun verliefdheid-in-enigerlei-vorm op de Führer, zoals Hitlers nicht ‘Geli’ d.w.z. Angela Raubal — de dochter van zijn halfzuster — die als geen ander na de oorlog de fantasie van zo menigeen heeft geïnspireerd: journalisten, historici en psychologen. Deze konden putten uit tal van memoires van partijgenoten van anno dazumal, welke in de periode na de ineenstorting allengs beschikbaar zijn gekomen.

Historisch gedegen onderzoek
In 1998 is het eerste deel van een bijzonder omvangrijk onderzoek naar het functioneren van deze nazivrouwen gepubliceerd. Twee jaar later kwam reeds het tweede deel en na nog eens zo’n zelfde periode werd de trilogie gecompleteerd. In 2005 is de inmiddels tot bestseller-reeks geavanceerde publicatie in dertig talen overgezet, hetgeen aantoont hoe groot de belangstelling ook buiten de Europese grenzen — variërend van Amerika tot China — in feite is. Bovendien is het een goede erkenning voor het acribische onderzoek dat Anna Maria Sigmund heeft verricht. Deze historica van het Institut für Geschichtsforschung van de Universität Wien heeft in haar drie boeken met in totaal twintig vrouwenportretten een stukje monnikenwerk verricht dat op onnavolgbare wijze een aanvulling vormt op de reeds bestaande literatuur, die deze dameswezens voor een deel reeds in kaart gebracht had.
Dat slechts weinigen van al deze echtenotes en maitresses de zo dikwijls gepropageerde hoge normen en waarden konden realiseren, werd angstvallig voor de buitenwereld geheim gehouden, en dat kon voor een deel als gevolg van de hermetisch gesloten hofhouding die Adolf Hitler er op nahield.

Nicht Geli en ‘Zuster Pia’
Toen Hitlers nicht Angela aan het eind van 1927 — ze was toen negentien jaar oud — van oom Dolf te horen had gekregen dat ze twee jaar zou moeten wachten, alvorens hij erin zou toestemmen dat ze met zijn chauffeur in het huwelijk zou treden, bleek dat in de praktijk geen ander doel te hebben dan dat dit huwelijk, door middel van directe en aan derden geïndiceerde maatregelen, op de lange baan zou worden geschoven, en daarin is de bezorgde Oom Adolf dan ook geslaagd. De brief die de, op dat punt nog, naïeve Geli op kerstavond van dat jaar aan haar geliefde schreef, is in 1993 te München geveild. Het is een document dat voor het eerst een duidelijk beeld verschaft van de relatie tussen nicht en oom, die uiteindelijk mondde in de zelfmoord van Geli in september 1931.
Een andere rasechte nazivrouw — echter niet door huwelijks- of familiebanden aan Hitlers kongsi gelieerd — was de door eigen gebrek aan menselijkheid tot op het merg met fanatisme vergiftigde Eleonore Bauer (1885-1981), beter bekend als Schwester Pia, de draagster van de Blutorden des Dritten Reichs. Haar geestelijke mismaaktheid valt het best te illustreren door een citaat uit haar praktijkwerkzaamheden als rechtgeaarde katholieke ‘zuster’. Tijdens de kerstviering met alles erop en eraan, die zij persoonlijk had geïnitieerd voor een klein aantal gevangen rijksduitsers in het concentratiekamp Dachau in december van 1941, sprak zij: “Die Juden aber müssen krepieren und durch den Kamin gehen.” Toen daarop een kapo — een gevangene, die toezicht hield op een Arbeitskommando — vol trots vertelde dat hij reeds 96 Joden had gedood en hem er nog slechts vier ontbraken om het honderdtal vol te maken, kuste zuster Pia hem en gaf hem ook een extra kerstpakket.
Voor wie het nog niet wist: het ware gezicht van het Derde Rijk bestond uit geïncarneerde, ook nu nog steeds onvoorstelbare, beestachtigheid, niet alleen maar bij een enorme groepering van door machtscomplexen en expansiedrift gevormde zielige, onwelriekende mannetjes, maar evenzeer in wezens, die als echtgenotes, moeders en representantes van het malicieuze misdaadsyndicaat van Berlijn de keerzijde van de medaille hebben gepresenteerd, die echter niets anders was dan een spiegelbeeld.
_______
Anna Maria Sigmund: Die Frauen der Nazis. — Die drei Bestseller vollständig aktualisiert in einem Band. 1.072 pag., paperback; Wilhelm Heyne Verlag, München, 2005; ISBN 3-458-60016-9. Prijs € 15,— (deze prijs geldt alleen in de BRD en in Amsterdam bij Boekhandel Die Weisse Rose).


@ 13-06-2007 18:51:10
Tegen de prestatie van Bruno Ganz in de bewuste rol van Hitler heb ik niets in te brengen, maar tegen de teneur van Der Untergang weer wel, omdat deze film — juist door de 'menselijke kanten' van Hitler te tonen — voor de jongste generaties, die van helemaal niets weten, het grote gevaar met zich meebrengt van Verharmlosung. Het viel dus eigenlijk allemaal wel mee: hij was een mens met teleurstellingen en alles wat daarbij hoort.
Toegegeven, van elke week een nieuwe documentaire vol prikkeldraad en galgen en nazibeulen word je ook niet vrolijker, en helaas schaadt de overdaad ook daar. Maar het gevaar van Verharmlosung ligt dan niet op de loer.
En voorts moeten degenen, die voorlichting zouden kunnen geven, zich ook bewust zijn van de noodzaak om nuancesvaan te brengen. Het is vreselijk, maar een vriendin van mijn moeder die in mijn jongste jaren één van de voor mij liefste tantes was — gepromoveerd germaniste en rectrix van een Nederlands gymnasium — riep bij alle documentaires over Auschwitz of elke andere door de Duitsers veroorzaakte oorlogssituatie dat vertegenwoordigers van het volk van de Dichters en de Denkers nooit zoiets konden hebben gedaan, en dat ze heel goed besefte dat het allemaal Hollywood-producties waren, die moesten worden gerealiseerd in opdracht van Eisenhower.
Na het overlijden van mijn moeder in 1991, zei de tante in kwestie in een telefoongesprek, naar aanleiding van dat overlijden, nog eens weer tegen me:
"Jij als intellectueel met zo'n lees- en schrijfervaring weet toch ook wel dat je al die verhalen over nazikampen en andere gruwelen niet kunt geloven. Zo'n intelligent mens als jij weet toch dat dat alles leugens en manipulatie is met een doel: Duitsland te vernederen uit afgunst."
Ik kan voor zulk krankzinnig gakkerend geblaat zelfs niet de geringste verzachtende omstandigheden verzinnen.


@ 13-06-2007 14:56:38
Er zijn nog wel meer invalshoeken, die een verhelderende kijk bieden op de mofse mentaliteit en de daarbij behorende mirakels. Van deze zelfde auteur zal ik binnenkort nog een boek aanbevelen, recenter en veel meer gericht op Dolfje's (ontbrekende) Zelfje.


René @ 13-06-2007 12:16:51
Interessant! Geeft een andere kijk op Der Untergang.



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens