zaterdag 22 september 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Wilma van Raamsdonk - Gelukkig getrouwd
Gepubliceerd op: 08-06-2007 Aantal woorden: 260
Laatste wijziging: 08-06-2007 Aantal views: 1699
Easy-print versie Aantal reacties: 3 reacties

Gelukkig getrouwd

Wilma van Raamsdonk


"Jacoba is best een mooie naam voor een boot”, zei ze, terwijl ze haar man behoedzaam langs door boomwortels deels ongelijk getrokken straattegels loodste. Hij keek naar de woonboten die aan de kade lagen. Ze lagen daar nooit, maar omdat de pittoreske kade verderop totaal werd gerenoveerd, lagen de historische woonarken nu aan de doorgaans saaie en lege binnenstadshaven.

Ze wilde al de hele tijd wat zeggen, maar het ontbrak haar aan een onderwerp. Nu ze de naam Jacoba op een met bruin vergaan dekzeil overdekte woonboot zag staan, greep ze dankbaar haar kans. Niet dat het haar iets kon schelen of Jacoba een mooie naam was voor een boot of voor welk ander object dan ook. Jacoba deed haar eerder denken aan haar verre voorouders, waarvan er toch minstens één Jacoba geheten zou kunnen hebben. Maar zeker wist ze dat niet. Wellicht eerder een oom die Jacob heette, dat had wel iets bekends, bedacht ze zich nu ze toch, bij gebrek aan repliek van haar echtgenoot op haar opmerking, er langer over nadacht. Oom Jacob, ja daar raakte ze steeds meer van overtuigd, die kende ze wel. Of was het Váder Jacob en had het schoolliedje dat zo mooi in kanon werd gezongen in haar jonge jaren haar op een dwaalspoor gebracht?

Ze waren inmiddels al bij de brug aangekomen en vandaar uit was het slechts een kleine oversteek naar het metrostation. Binnen 10 minuten zouden ze weer thuis zijn. Hij voor het raam met een kruiswoordpuzzeltje en zij verdiept in een streekroman.


sprakeloos @ 05-07-2007 15:59:25
misschien is het mooier dan ontevreden zijn en met wrok terugkijken, maar om dat als voorland te idealiseren????


Christo @ 05-07-2007 12:40:57
O, ik ben het niet geheel met sprakeloos eens. Ja, het is een mooi stukje, maar neen, het is niet triest. Het ademt de sfeer van een lange, doorleefde relatie waar man en vrouw zo aan elkaar gewend zijn dat koetjes, kalfjes en schaapjes al lang verdronken zijn en waar een vredige rust de passie van weleer heeft vervangen. Toch geloof ik dat ze nog wel over de écht belangrijke dingen praten. Maar ik ben een onverbeterlijke optimist wat de liefde betreft. (grijns)
Héél mooi Wilma & groetjes,
Christo


sprakeloos @ 09-06-2007 23:27:37
wat een mooi triest vertelsteltje



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens