zondag 27 mei 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
kees niesse - EEN VRESELIJK HUWELIJK MET GOEDE AFLOOP.
Gepubliceerd op: 30-03-2007 Aantal woorden: 1773
Laatste wijziging: - Aantal views: 1341
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

EEN VRESELIJK HUWELIJK MET GOEDE AFLOOP.

kees niesse


EEN VRESELIJK HUWELIJK MET GOEDE AFLOOP.

Bram en Greet waren bijna twintig jaar getrouwd, maar van liefde voor elkaar was geen sprake meer. Hij was net in de veertig en zag eruit als een vechtersbaas met zijn vele littekens in zijn gezicht. Greet was tien jaar jonger en had een aantrekkelijk figuur, vol slank en grote borsten die altijd half te zien waren. Mannen keken er altijd verrukt naar. Ze woonden in een vervallen buurt. Vele ramen waren al dicht gespijkerd met planken, echt een troosteloze bende.
Bram was afgekeurd en zat in de wao en dat beviel hem best, want nu kon hij de hele dag voor de buis zitten en naar sport kijken. Meestal gekleed in een spijkerbroek en interlock zag hij er indrukwekkend uit en had veel weg van een baviaan door zijn sterke beharing op zijn lichaam. Een kist met pils stond altijd naast hem op de vloer.

Het ging Greet de keel uit hangen. Met een doordringende blik van afkeuring keek ze naar haar vent en zei:
''Hé zuipschuit, zit je weer de hele dag naar het kassie te koekeloeren en te zuipen. Om mij geef je niks, zelfs een beurt krijg ik niet meer. Zodra je in je nest ligt ronk je al en stink je naar de drank. Ik zeg je één ding, als je hier mee doorgaat, ga ik van je af.''
Zijn ogen schoten vuur. Kwam uit zijn stoel, liet zijn broek zakken en liet een keiharde scheet en zei met een verheffende stem:
''Je moet je grote smoel houden verlept kreng en ga als de sodomieterij bier halen.''
''Je kan de bloedpoep krijgen smeerlap, ik haal geen bier.''

Toen hij dreigend en dronken op haar afkwam week zij achteruit en kon nog net een stoelpoot uit de paraplubak pakken en hem daarmee een klap op zijn kop geven. Het bloed spoot eruit. Ze was door het dolle heen en joeg hem met de stoelpoot naar zijn bed.
''Ga je roes maar uitslapen kreng'', riep ze krijsend.
Bram bleef roerloos op zijn bed liggen en begon te huilen. Daar kon Greet ook weer niet tegen en kreeg medelijden met hem. Ze haalde gauw een pleister uit het medicijnkastje en verbond de wond op zijn voorhoofd.
''Verlaat me niet Greet'', riep hij steeds.

Ze ging naast het bed op een stoel zitten en keek naar hem. Hoe kon het zover komen met hem. Het was toch een goeie kerel, maar sinds zijn afkeuring ging het bergafwaarts met hem. Het is de drank die veel mensen ongelukkig maakt, dacht ze. Eindelijk sliep hij. Ze voelde een tweestrijd in zich. Moet ik de benen nemen of bij hem blijven. Ze wist het niet. Ze liep naar buiten en ging bij de buren voor de deur zitten. Het was een heerlijke warme zomeravond.
''Was hij weer bezopen Greet. Ik hoorde jullie te keer gaan.''
''Ja Joop, het is hopeloos met hem. Sinds hij niet meer werkt is de drank zijn metgezel. Ik tel niet meer mee. Hij zuipt wel een kist bier per dag en dan nog de nodige borreltjes. Ik kan er niet meer tegen.''

Het begon te schemeren en de avondhemel stond vol met rosse wolken. Greet nam afscheid van de buren en ging naar binnen. Toen ze de slaapkamer inliep zag ze Bram op de grond liggen. Hoe krijg ik hem weer in bed, hij is veel te zwaar met zijn dikke pens, dacht ze. Gelukkig zat buurman Joop nog buiten.
''Joop wil je even helpen, hij is uit zijn bed gevallen.''
''Natuurlijk Greet'', en hij liep met haar mee.
Met de grootste moeite kregen ze Bram weer op het bed.
''Bedankt Joop.''
Ze dacht, was hij maar mijn man. Joop was een knappe kerel van in de dertig, met donker krullend haar en een grote snor. Hij was getrouwd met Anna.

Greet kleedde zich uit en trok haar pyjama aan. Ze ging voorzichtig naast hem liggen. Toen ze bijna in slaap viel hoorde ze hem een harde boer laten. Even daarna begon hij hevig te kotsen. Ze deinsde achteruit, maar kreeg toch een sloot zure braaksel over haar gezicht. Dat deed bij haar de deur dicht. Ze kon hem wel vermoorden. Haar ogen spuwden vuur. Ze nam een besluit en stapte het bed uit. Kleedde zich gauw aan, deed wat kleding in een koffertje en griste wat geld uit zijn portemonnee. Hij sliep gewoon door in zijn braaksel.

Ze pakte de autosleutel van haar volkswagen en schreef op een briefje:
''Ik ga een poosje weg. Je hebt mij vannacht in bed onder gekotst, ik kan er niet meer tegen. Je zoekt het maar uit.''
Ze droeg een groen kort rokje en een witte bloes en bruine lage schoenen. De nacht was warm in juli. Ze startte de kever en reed langzaam weg. In een flits zag ze buurman Joop nog voor het raam staan. Hij zwaaide naar haar en zij terug naar hem. Ze besloot naar Frankrijk te rijden. Gelukkig was de tank nog vol en de rit verliep voorspoedig op de stille wegen. Greet werd erg moe en parkeerde de wagen op een parkeerplaats langs de snelweg. Achter het stuur viel ze in slaap. Het was al weer licht geworden en zonnig warm. Ze schrok toen op het autoraam werd geklopt. Ze zag een politieman staan en draaide het raampje open. De agent was heel vriendelijk en vroeg naar haar papieren. Die had ze vergeten. Ze moest mee in een politieauto naar het bureau. Gelukkig sprak ze een beetje Frans en vertelde de agent, dat ze uit Holland kwam en haar man had verlaten, omdat hij zoveel dronk en gewelddadig was.

De politieman toonde veel begrip en ze mocht zich in het waslokaal van het bureau opfrissen. De politie is je beste kameraad, want ze kreeg zelfs stokbrood met brie en koffie aangeboden. Daar had Greet wel trek in na zo'n lange tocht. Dat deed haar goed. Wat vervelend nou, dat ze haar rijbewijs en andere papieren vergeten had mee te nemen, want ze mocht niet verder rijden met haar auto. De auto werd achter het bureau geplaatst. Een jonge agent kon zijn ogen niet van haar afhouden, waarschijnlijk dat haar volle borsten half bloot zichtbaar waren. Een gezonde jongen dus, dacht ze.
Ze bedankte de politiemensen en nam afscheid van ze. De brigadier had nog wel aangeboden de Anwb in te schakelen hoe terug te komen in Holland, maar daar bedankte Greet voor, ze wilde naar het dichtstbijzijnde dorp lopen om daar werk te zoeken.

Ze liep met haar koffertje via een stille landweg door een schitterend heuvelachtig gebied. Ze kwam niemand tegen en het weer was uitstekend. Na ongeveer zes kilometer gelopen te hebben kwam ze in een schilderachtig dorp met smalle straatjes van klinkers. Ze zocht een café om wat te eten en uit te rusten, maar opeens zag ze in het smalle staatje een dikke man met een ontbloot bovenlijf aan een auto sleutelen. Ze moest glimlachen, want toen de man bukte zag ze zijn blote kont. Wat heeft die kerel een dikke reet, dacht ze. Ze ging naar hem toe.
''Goedemiddag mijnheer, mag ik u wat vragen.''
Natuurlijk zei ze dat in gebrekkig Frans, maar hij begreep haar.
''Weet u een café in de buurt?''
De man keek haar verbouwereerd aan en vroeg waar ze vandaan kwam. Zij vertelde haar verhaal, waarna hij moest lachen en zei:
''Dat komt hier ook veel voor .''
Hij nodigde haar uit in zijn eenvoudige woning met een klein tuintje. Heerlijk rustig was het daar . De kippen liepen gewoon op de weg. Verkeer was er nauwelijks. Hier krijg je geen stress, dacht ze.

Ze gingen naar de keuken die er armoedig uitzag. Er stond alleen een houten tafel en een paar stoelen. Het aanrecht zag er smerig uit. De man sneed een paar boterhammen en deed er dikke plakken ham op. Zette die voor haar neer met een fles rode wijn.
''Eet maar lekker op'', zei hij.
Hij ging tegenover haar zitten en vertelde, dat hij vroeger politieagent was geweest. En dat hij in een nachtdienst zijn chef had betrapt bij zijn vrouw in bed. Hoe hij er achter kwam was heel toevallig. Hij vertelde:
''Ik had nachtdienst en liet mijn uniformjas thuis aan de kapstok hangen, want het was die nacht erg warm. De laatste twee uur van mijn dienst deed ik surveillance op mijn dienstfiets. Ik kreeg het kil en besloot naar mijn huis te gaan om mijn jasje op te halen. Ik opende voorzichtig de huisdeur en zag tot mijn ontsteltenis twee uniformjassen aan de kapstok hangen. Dat is geen zuivere koffie, dacht ik. Op de mouwen van die andere jas zaten vier strepen en ik heb er maar twee. Dat moest dus van een meerdere zijn. Mijn hart klopte in mijn keel.

Ik liep vervolgens langzaam de trap op en zag tot mijn grote schrik mijn brigadier naakt naast mijn vrouw liggen. Ik hoorde haar kreunen. Ze hadden mij niet in de gaten. Ik werd ontzettend woedend en was in staat ze allebei kapot te schieten, maar ik kreeg mijn woede onder controle. Ik deed het licht aan en de brigadier keerde zich om met zijn stijve pik omhoog. Hij schrok zich de beroerte. Ik greep hem bij zijn flikker en er volgde een zware matpartij. In mijn woede won ik het en gooide hem de trap af in zijn naakte flikker. Er volgde een heel intern onderzoek door de centrale controle van het Hoofdbureau, maar de hufter werd niet ontslagen, maar wel overgeplaatst naar een ander district.

Ik ben van mijn vrouw gaan scheiden en heb ook ontslag genomen. Thans rommel ik wat in tweedehands auto's. Levert nog meer geld op ook.''
Greet hoorde zijn verhaal met rode koontje op haar wangen aan. Ze wilde weer naar huis, ze dacht aan Bram, hoe zou hij het maken?
De dikke man bracht haar naar het station in de dichtstbijzijnde plaats, waar zij de trein naar Holland nam.
Bram was ontzettend blij, dat ze weer terug was en beloofde haar plechtig van de drank af te blijven en hij had ook een goed bericht voor haar, want hij had een baan als straatveger gekregen. De auto werd later door een kennis opgehaald. Ze leefden nog lang en gelukkig.

Kees Niesse.


René @ 03-04-2007 07:41:10
Prachtig hedendaags sprookje. Wel een verhaal met nog meer potentie!



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens