donderdag 19 juli 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
free - Ik was er...even
Gepubliceerd op: 10-04-2003 Aantal woorden: 950
Laatste wijziging: - Aantal views: 1743
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Ik was er...even

free




Ik was er...heel even

Heel behoedzaam doe ik de deur open, heel zachtjes laat ik hem in mijn andere hand vallen en sluit hem zonder een klik.Het enige wat ik draag is een regenjas, nylons en naaldhakken. Gewaagd en ouderwets dat weet ik. Ach wat kan mij het schelen, morgen draag ik wat anders. Maar ik weet ook dat jij mij niet kunt zien. Een flauw licht schijnt door de kamer gefilterd door een gekleurde doek, die achteloos over een bureaulamp hangt. Een sjaal of iets dergelijks geeft de ruimte een mat gouden gloed. Ik zie je zitten, je zit met je rug naar de deur. Het enige wat ik van jou kan zien is de bovenkant van je hoofd. Maar het is onmiskenbaar jij. Je haren glimmen in het weeige licht en weerkaatst als een aureool om je heen. Nee, je bent geen heilige, beslist niet. Er speelt zachte muziek, pianomuziek, geluid zo heel anders dan ik van je gewend ben, vult de ruimte met een serene sfeer. Langzaam, sluipend bijna kom ik dichterbij, met mijn adem ingehouden om mijn aanwezigheid niet te verraden. Jij hebt mij totaal niet in de gaten. Je bent diep in slaap, zomaar weggezakt in je stoel. Die feesten gaan je opbreken, bedenk ik grinnikend, je word tenslotte ook een dagje ouder. Je hebt gedronken, dat merk ik. Ik kijk vanachter jou, op je neer en kan je nu zelfs ruiken. Genietend snuif ik jouw specifieke geur langzaam in mij op. Gek hoe zoiets je bijblijft...

Heel zacht strijk ik met mijn hand voorzichtig door je haren, met mijn vingers streel ik zachtjes langs je warme hals en hoor je zachtjes brommen. Heel voorzichtig doe ik een stap naar voren en draai me een halve slag om. Knip met mijn rechterhand het lichtknopje van de bureaulamp uit, en sla heel langzaam mijn rechterbeen over jou heen. Behoedzaam zet ik hem naast de stoel op de grond, zonder geluid te maken. Jij haalt rustig adem en ik voel de warme lucht die jij uitademt, strelend langs mijn bovenlijf blazen. Het bezorgd mij kippenvel en ik geniet. Ik wacht een paar tellen om je niet te storen, ik wil naar je gezicht kijken nu jij mij niet kunt zien.
Het licht van de maan schijnt door een kier van de zonwering en beschijnt met een sprookjesachtige gloed de zijkant van jou gezicht. Ik zie in het duister de fijne lijntjes rond je ogen en streel er zachtjes overheen. Langzaam volg ik het spoor met het topje van mijn vinger. Je hangt ontspannen in je stoel, zelfs je wimpers liggen rustig en ontspannen op je gezicht. Heel even zie ik een lichte trilling rond je mond, vlinderlicht en bijna niet te zien. Maar ik zag het. Zacht leg ik mijn vinger op die trillende mondhoek en blaas zachtjes een kus op je slapende mond. Je glimlacht. Ik zou hier eigenlijk eeuwig naar je willen zitten kijken.

Langzaam, licht als een veertje laat ik mij heel rustig op jou zakken. Steeds verder laat ik mij zakken totdat ik weerstand voel van je benen. De warmte van je dijen gloeien tegen de koele naakte huid van de mijne. Heel even voel ik je bewegen, ik houdt mijn adem in en droom jou diep in slaap. Ik leun voorover met mijn mond dicht bij je linkeroor, en fluister je de rede van mijn en jouw teleurstelling. Letter voor letter spel ik mijn verklaring, mijn verweer, mijn angst en verklaar jou weer mijn liefde.
Onrustig voel ik jou onder mij bewegen, een hand van jou schuift warm en heel langzaam langs mijn kuit omhoog. Traag voel ik hem zijn weg zoeken, omhoog langs mijn knieholte. Langs mijn bovenbeen naar de zachte binnenkant van mijn dijen. Heel even voel ik je hand stokken wanneer hij ontdekt dat er boven die kanten rand van die nylonkous niets is, dan alleen mijn naakte huid.

Ik speel wat met het lelletje van je oor fluister mijn geheimen en lik met mijn tong vleiend langs je wang. Voelde de kleine stekende haartjes van je ongeschoren gezicht en beland uiteindelijk op je warme droge lippen. Met het puntje van mijn tong beroer ik zachtjes jouw gesloten mond. Heel langzaam dring ik mijn warme tong tussen jouw wachtende lippen, draai traag cirkeltjes, en maak zachtjes jouw overhemd los, knoopje voor knoopje. Ik moet me beheersen om je hemd niet open te scheuren, en hoor je ademhaling versnellen. Met mijn lijf zittend op jouw stevige bovenbenen maak ik draaiende bewegingen tergend langzaam, ik wil niets overhaasten. Jouw bovenlijf glimt zacht in het zwakke licht, en ik voel je klam worden. Zacht lik ik met mijn tong de kleine zweetdruppeltjes weg, jouw af en toe zachtjes bijtend. Je kreunt zachtjes en ik demp het geluid met mijn mond. Je lijf komt tot leven en voel je antwoorden met je tong, vragend en eisend. Ik fluister je toe om je ogen gesloten te houden en mij te laten begaan, mij te laten vertellen. Je antwoord met een zacht gegrom in mijn oor. En voel de opwinding zich langzaam meester van je maken. Je wringt jezelf onder mij in bochten en drukt jezelf harder en harder tegen mij aan. Het doet mij kreunen. Met Een beweging laat jij nog steeds met je ogen gesloten de leuning van de stoel zakken en geeft mij de ruimte die ik nodig heb. O ja, ik heb je schandalig genomen vannacht. Ik had geen gene. Details laat ik achterwege mijn lief, die zal ik je vertellen wanneer ik je weer zie. En ik hoop maar dat het klopte met jouw fantasie….




Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens