maandag 25 juni 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Rosanne - Gecrasht
Gepubliceerd op: 05-01-2003 Aantal woorden: 565
Laatste wijziging: - Aantal views: 1819
Easy-print versie Aantal reacties: 4 reacties

Gecrasht

Rosanne


Het was een mooie lente dag en iedereen zat gezellig buiten.
Behalve één jongen, hij zat de hele dag te leren en te computeren.
Daarom werd hij vaak een stuud of wat anders genoemd.
Zelf kon hij er niks aan doen, hij vond het meestal geweldig en kwam nooit buiten.
Hij was helemaal wit en hij had een grote bril, hij heette Ruud.
Zijn bijnaam was dan ook stuud.
“Oh nee” zei hij en hij zat maar te schelden op die computer dat die alles fout had gedaan.
“Nou moet ik weer overnieuw” zuchtte hij en hij leunde achterover in zijn bureaustoel.
“Ruud, kom nou eens beneden, ik heb de hele dag nog niet gezien” zei zijn moeder.
“Kom zo” schreeuwde hij, maar zijn moeder hoorde het al niet meer.
“Verdorie, wat is er toch met dat ding aan de hand?” en hij ramde op het toetsenbord en sloeg op het beeldscherm.
“Oh, nou is dat ding zeker gecrasht, heb ik weer hoor” zeurde hij.
Maar opeens hoorde hij een knal en zijn beeldscherm toonde alle kleuren.
Hij werd van zijn stoel afgesleurd en meegezogen door het beeldscherm en kwam in een prachtige wereld terecht, zonder computers en boeken, vrij van school en leren.
“Oh nee, mijn computer!!” brulde hij en hij sprong op en keek om zich heen.
“Hallo, Ruud” hoorde hij, het was een vrouwenstem en hij zag haar nergens.
“Ik ben jouw computer” zei de stem.
“Dat kan niet, mijn computer is gecrasht” schreeuwde hij naar boven.
“Je kunt me nog redden, maar dan moet je vijf moeilijke opdrachten voltooien” zei de stem.
“Ik doe het” zei hij zonder er bij na te denken.
“Oké, je wordt nu over getransporteerd naar een wonderlijke wereld waar je je eerste opdracht moet doen, succes!” zei de stem en het geluid verdween.
“Help!” riep hij en werd weer meegezogen.
Hij kwam nu in een donkere wereld vol met snoep aan alle bomen, hamburgers aan de struiken en gras als groene zuurstokken.
“Lekker” en hij pakte een stukje “gras”.
“Halt!” riep een stemmetje en er sprong een raar mannetje uit de hamburgerstruiken.
“Jij bent vast en zeker Ruud de stuud hè?” zei hij grinnikend.
“Eh..ja…hé, noem me niet zo!” schreeuwde hij.
“Hallo hé, niet zo hard, ben niet doof ofzo” zei het mannetje.
“Wat voor dom wezentje ben jij?” vroeg Ruud.
“Ik ben een Anigma, nog nooit van gehoord?” zei het mannetje.
“Nou, eigenlijk niet” zei Ruud.
"Wat kom je hier doen eigenlijk?" vroeg de Anigma.
"Mijn computer is gecrasht....."hij kon zijn zin niet verder afmaken.
"....en nou moet je vijf opdrachten voltooien, dat verhaal ken ik" zei de Anigma."Ik ben hier om te zeggen wat voor opdracht je moet doen"zei hij zachtjes.
"Oke, maar wat zijn de regels?"
“De regels gaan als volgt, luister goed, 1. Je mag niet smokkelen, 2.Kijk en doe wat er op de borden staan, 3.Zie 1.
“Zo weinig maar?” riep Ruud verbaasd.
“Volgens mij wel” riep het groene mannetje en staarde met zijn grote lieve oogjes naar Ruud.
“Volg mij!” riep hij en Ruud liep achter hem aan het Donkere Bos in.


Een tijdje later kwamen ze bij een groot kasteel uit en het begon ook te regenen en te bliksemen.
Moet ik hier naar binnen dacht Ruud.
Moet maar, ik doe er alles aan om mijn computer terug te krijgen....

Vervolg komt snel!



Rosanne @ 18-02-2003 20:16:56
Dank jullie wel!


Marcox @ 04-02-2003 12:23:27
Hé Rosanne, het gaat er niet om wat de lezer goed of fout vindt!
Het gaat er om dat jij lekker je verhaaltje schrijft!
Groeten, MarcoX


@ 05-01-2003 19:32:08
Haha, tot nu toe vind ik het een geweldig verhaal! Lekker luchtig geschreven zonder al te veel poespas, en die Ruud is ook een echte computernerd. Heel erg leuk bedacht, en ik ben heel benieuwd naar het vervolg!


Rosanne @ 05-01-2003 18:57:31
Willen jullie alsjeblieft er neer zetten wat er goed of fout is?
Zodat ik dat aan het volgende verhaal kan verbeteren.



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens