vrijdag 22 september 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Bé Kuipers - Het kerstgevoel
Gepubliceerd op: 23-12-2002 Aantal woorden: 603
Laatste wijziging: - Aantal views: 1582
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

Het kerstgevoel

Bé Kuipers


De kerstcolumn van Bé Kuipers

HET KERSTGEVOEL

Onlangs ontving ik van mijn baas weer het jaarlijkse kerstpakket. Een degelijke, folkloristisch handbeschilderde, houten koffiekist met de bekende kerstgeschenken erin. Onmiddellijk pakte ik alles uit en begon te zoeken naar het Kerstgevoel. Al gauw hield ik de kist ondersteboven en dwarrelde de houtwol op mijn hoofd en door de kamer. Maar wat ik ook vond, géén Kerstgevoel. Een beetje teleurgesteld stopte ik de kerst-parafernalia weer terug in de kist.

Die spullen komen wel op en de kist, daar kan wellicht later het speelgoed van de kleinkinderen mooi in, dacht ik bij mezelf. Alleen jammer van dat gevoel, waarvan ik had gehoopt dat mijn kerstpakket mij zou brengen. Want een kerstpakket hoort natuurlijk wel bij het kerstgevoel. Niemand lijkt er aan te ontkomen. De eerste opgetuigde kerstbomen verschijnen al in november, vooral in de grote warenhuizen. De moderne kathedralen van Begeerte en Genot.

Wil je nog een béétje plezier hebben in deze dagen, dan moet je alle goede smaak en je morele bezwaren een poosje overboord zetten. Want goede smaak en kerst gaan niet samen. Iedereen gunt zichzelf de vrijheid om naar hartelust te graaien in de bakken van het warenhuis, kerstmarkt en tuincentrum. Onder het twijfelachtig genot van jengelende kerstdeuntjes en gemechaniseerde kerstwensen uit sprekende kerstman-poppen, bij voorkeur ook nog in het Engels.

Leve de kitsch en de valse romantiek! Een roze kerstboom? Allemaal kikkers er in? Gekleurde knipperlichtjes? Je hele huis aan de buitenkant versieren met lichtslangen? Een extra verlichte boom in de tuin? In elke kamer van je huis een boompje? Ga gerust je gang. Het is allemaal te koop én het wordt nog gedaan ook. Weer geen sneeuw met kerst? Dan máken we toch sneeuw…

En wat te denken van de dieren met kerst. Ik bedoel de dieren die we opeten. Natuurlijk niet die we extra knuffelen en aanhalen met kerst: de hond, de kat en het kanariepietje. De geslachte dieren zullen wel niet zoveel op hebben met ons kerstgevoel, neem ik aan. Deze dieren worden niet als levende en voelende wezens beschouwd, maar worden geobjectiveerd. En daarmee worden ze onderworpen worden aan wetten van de economische logica. Tot het uiterste doorgedreven kostenbesparingen om een zo goedkoop mogelijk ‘product’ te genereren. Met alle gevolgen van dien.

Wat een tijd. Kerstavond (misschien ook nog eerst even naar de kerstnachtdienst? Welja, laten we het jaar nog even goedmaken), kerstdiner, kerstgeschenken, ”Wat doen we met moeder?”, de verplicht-vrijwillige bezoekjes, de kerstboom optuigen, gezellig doen en gezellig zijn. Te veel eten en volgend jaar weer willen afvallen. Te veel drinken en weer brak een nieuwe kater wegdrinken. Ten slotte de oudejaarsperikelen. Eerst de tv met een conference Joep of Freek en als klapstuk het vuurwerk met daarna de traditionele nachtelijke vernielingen.

En dan die eerste breekbare nieuwe dag in het kersverse nieuwjaar. Een droge mond en flauw op de maag van vette oliebollen en ander vet spul. Triest weer met motregen en zwaar bewolkt. Was het maar ‘ns goed winter, zoals vroeger, toen het een baksteen-dik vroor. ”Alles wat wenselijk is…” dan maar weer.

Misschien ga ik nog eens naar een onbewoond eilandje in een warm deel van de Stille Zuidzee, met een koffer vol boeken en een krat sterke drank. Even een paar weekjes helemaal van de wereld. Herboren kom ik dan na nieuwjaar weer terug in de wereld, waar alles inmiddels weer gewoon zijn gang gaat. Maar dit zeg ik al jaren, elk jaar weer… Plotseling besef ik dat deze wens feitelijk mijn steeds terugkerende kerstgedachte is.


Esther @ 29-12-2002 21:45:01
Er wordt hier maar weinig gereageerd, dus laat ik eens de eerste zijn...
Leuk verhaal! Waarschijnlijk herkenbaar voor velen. Het besef dat alle tradities rond de feestdagen eigenlijk te achterlijk voor woorden zijn... iedereen die ineens een boom in huis heeft staan en chemische sneeuw op de ramen heeft gespoten...
Ligt het aan mij dat ieder jaar het kerstgevoel aan mij voorbij gaat? Het toeleven naar een 'moment'... en je opeens beseffen dat het al 3e kerstdag is?
Niemand lijkt wat gemist te hebben, behalve ik.
Hebben anderen dan een zoveel leukere kerst of verwacht ik gewoon teveel?

Met oud- en nieuw heb ik nog nooit wat gehad. Oudejaarsavond brengt bij mij altijd een erg melancholisch gevoel teweeg. Ergens tussen 11.30 en 0.00 overvalt me een soort gevoel van heimwee. Het liefst ga ik om 23.00 uur naar bed (incl.oordoppen)alsof 1 januari een gewone werkdag is.... maar.... dat kan natuurlijk niet. Je moet blij zijn om 0.00, champagne drinken en feest vieren!

Klagen en zaniken over het kuddegedrag, maar ondertussen..... je raadt het al!



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens