dinsdag 21 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
kees niesse - Begrafenis.
Gepubliceerd op: 17-05-2006 Aantal woorden: 1105
Laatste wijziging: - Aantal views: 1205
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Begrafenis.

kees niesse


Begrafenis.

‘’Ons dorp gaat achteruit Mien. We hebben in deze kleine gemeenschap nu al acht café, s Gisteren zijn er weer drie geopend en nog wel één naast de kerk.’’
‘’Dat is toch logisch Wouter, het zijn hier grote drinkers en daar hoor jij ook bij. Volgens mij is onze burgemeester verkeerd bezig, de natnek. Ik stond erbij toen hij de café,s voor geopend verklaarde. Als een idioot stond hij daar met een groot bierglas te zwaaien en de inhoud uit te gieten over het hoofd van de veldwachter. Het was zijn baas die het flikte, maar ik zag dat de politieman inwendig woest was.Het gezag werd op deze wijze door de dronken burgemeester belachelijk gemaakt. Natuurlijk stond de meute hardop te lachen. Het wordt tijd dat de burgemeester uit zijn functie wordt gezet, Wouter.’’

‘’Liever niet Mien, want dan zijn we ook onze fijne avonden bij nieuwe maan kwijt. Je weet, dat hij de dorpelingen trakteert op bier en jenever en dat zijn vrouw de barones kroketten voor iedereen bakt.’’
‘’Dat mogen ze van mij ook wel afschaffen Wouter, het is toch geen vertoning. Eerst laat hij de meute het ‘’Wilhelmus’’ zingen en dan maar zuipen op kosten van de gemeenschap, want denk maar niet, dat hij dat betaalt. Het alcoholisme is hier een probleem Wouter, want ook de agressiviteit gaat daarmee samen.’’
‘’Valt wel mee Mien, wij zijn melancholieke drinkers. De mannen drinken misschien wel te veel, maar hun gedachten zijn bij hun vrouwen en kinderen. Af en toe wordt er wel gevochten, maar dat gebeurt hier niet met kapotte bierglazen, maar gewoon met de vuist. Zo is de mentaliteit hier en dat moet je bewonderen Mien. Ruzies worden hier onderling geregeld, uitgevochten en bijgelegd. Politie wordt er nooit bij geroepen, is niet nodig.’’

‘’Ik vind dat je stom kletst Wouter. Dacht je nou werkelijk, dat die bezopen kerels aan hun vrouwen en kinderen denken. Ik zie ze wel kijken hoor naar die blote barmeiden met hun grote blote tieten. Het is ook een schande wat drie maanden geleden hier gebeurd is. Je weet nog wel Wouter hoe oom Henk begraven is. Een weduwnaar en een grote drinker, altijd in het café van Rooie Bart. Ze hadden oom Henk al een paar dagen niet gezien in het café. Bart is toen bij zijn woning gaan kijken en zag toen, dat de gordijnen nog gesloten waren en dat er veel post achter de deur lag. Dat vond hij vreemd en heeft de politie gewaarschuwd. Die forceerde de deur en vonden hem op zijn buik op de grond liggen, morsdood. Oom Henk had geen kinderen en zijn buurman vertelde, dat hij wel een broer had, ergens in Canada. Ook bleek hij niet verzekerd te zijn voor een begrafenis. Al zijn geld ging op voor de drank. Maar hij moest toch begraven worden, dus op kosten van de gemeente.

Dat ging helemaal mis Wouter. Zijn kroegvrienden zouden voor het vervoer zorgen. Het lijk was in een kist gelegd en zou op een bakfiets naar de begraafplaats worden gebracht, maar eerst gingen zijn vrienden bij wijze van afscheid naar café Bart. Daar werd de kist onder het biljart geplaatst met een borrel erop. De mannen zaten natuurlijk ook aan de borrel en gingen zelfs biljarten. Het hele zooitje had de grootste lol en waren op een gegeven moment allemaal in de lorum. Pas na een hele poos kwam één van hen op de gedachte, dat oom Henk nog begraven moest worden. Drie van die kerels gingen stomdronken op de bakfiets liggen en de anderen duwden de bakfiets luid joelend richting begraafplaats. Het lijk werd achtergelaten onder het biljart. Pas op de begraafplaats ontdekten ze, dat ze oom Henk hadden vergeten. Met een rot gang gingen ze terug naar de kroeg, waar ze onder luid gezang van kroegliederen de kist onder het biljart vandaan haalde en op de bakfiets plaatste. In gestrekte draf keerden ze terug naar de begraafplaats, maar de kraaien die de ceremonie moesten uitvoeren waren al weg, dus lieten de nog dronken kerels de kist met veel geschreeuw in de kuil zakken. ‘’Het ga je goed oom Henk’’, riepen ze hem na.

‘’Dat verhaal ken ik Mien en vond het eigenlijk wel leuk. Zo mogen ze mij ook wegbrengen, en is veel goedkoper.’’
‘’Praat niet zo achterlijk man.’’
‘’Toen ik gistermiddag naar de bibliotheek ging zag ik enkele mannen matten vlak voor een pas geopende café. Het ging natuurlijk om een vrouw, de mij bekende blonde Leen. Dat wijf stond me daar een partij te schelden zeg, niet mooi meer Mien. Even later kwam een politiebusje met een paar agenten, dat de mannen oppakten en in het busje plaatsten. Ik ben toen het café binnengegaan. Ik wist niet wat ik zag Mien. Een onbeschofte barmeid, bijna naakt, riep:’’Wat wil je zuipen.’’
Ik bestelde een pils.
‘’Dat hebben we niet, we tappen alleen Guinness. Dit is een Iers café’’, zei de barmeid.
‘’Ook goed’’, zei ik.
Het smaakte voortreffelijk en bestelde er nog één.
Ik werd wantrouwig gadegeslagen Mien, waarschijnlijk omdat ik mijn zwarte regenjas droeg en een hoed. Misschien dachten ze dat ik van de politie was of van de IRA.

Op een gegeven moment zat de hele tent vol met Ieren of Engelsen, ik weet het niet, maar die maakten een herrie, niet mooi meer. Wat kunnen die lui drinken Mien. Toen een harmonicaspeler typisch Iers begon te spelen zong de hele meute mee. Heel gezellig, maar werd onderbroken door een luid scheldende vrouw die haar kerel uit de kroeg kwam halen. Ik ging ook weg en er dreigde een opstootje toen de scheldende vrouw haar vent met een knuppel begon te slaan. Ik wil maar zeggen Mien, de beschaving gaat ook hier achteruit.Vroeger was het veel leuker. Mij zien ze daar niet meer, ik drink wel een borrel thuis.’’
‘’Heel verstandig Wouter, maar ik geloof je niet, want ik ken je. Ik schenk nu een borrel voor je in. Ik heb er al twee op.’’
‘’Proost.’’
Kees Niesse.


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens