maandag 25 juni 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
lonelygirl - ineens ben je er niet meer
Gepubliceerd op: 27-02-2005 Aantal woorden: 180
Laatste wijziging: - Aantal views: 1932
Easy-print versie Aantal reacties: 2 reacties

ineens ben je er niet meer

lonelygirl


Je bent als een ster in de hemel, zo klein en zo ver weg.
Ik zag je komen, jou kleine voetjes, je kleine hoofdje.
Alles zo klein en zo zacht.
Het voelde meteen goed.
Jij en ik samen in de toekomst, lopen en stereen kijken.

Ineens ik kwam de volgende dag, iedereen was stil, en jij was weg.
Je moeder vertelde me dat jij niet meer ademde, uren bleef jij weg, er was toch niets gebeurd.
Ik ben bang, mijn hart stond bijna stil.

Na uren kwam de dokter met jou binnen, hij keek triestig, je bent dood.
DOOD, het woord dwaalt door mijn hoofd.
De oorzaak is niet bekend, iedereen begon te huilen, nu hield ik het ook niet meer.
Tranen vielen naar beneden, ik trilde, en zakte in elkaar.
Na een tijdje werd ik wakker, op een eenzame kamer.
Alleen jou moeder zat naast me.
Ze huilde nog licht en prate tegen mij.
Je was er niet meer, waarom is het leven toch zo hard.

Het blijft dwalen in me gedachten, jij leeft niet meer.

lonelygirl @ 28-02-2005 16:49:45
dankje het is nu een tijdje geleden maar zie het lichaampje nog elke dag voor me..


Steven De Swerts @ 27-02-2005 17:24:36
sterkte echt waar, de levendige woorden errond schijnen van persoonlijkheid, ik merk je tranen tussen elke regel
dat is knap, veel geluk de komende weken



Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens