zaterdag 20 oktober 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
ysbeertje - het verhaal van een kat
Gepubliceerd op: 23-02-2005 Aantal woorden: 613
Laatste wijziging: 24-02-2005 Aantal views: 1650
Easy-print versie Aantal reacties: 1 reacties

het verhaal van een kat

ysbeertje


Ik ben een kat, gewoon een kat, zwart met een paar witte haartjes op mijn buik. Er zijn mensen die mij mooi vinden, anderen niet. Er zijn mensen die van mij houden maar natuurlijk zijn er ook die mij haten. Zie zelf maar wat je van mij vindt, mij maakt het niet erg veel uit.

Eerst zal ik je maar eens gaan vertellen waarom ik dit schrijf en waarom jij dit leest. Ik schrijf dit omdat ik een paar misverstanden over mij en de hele kattenwereld wil laten verdwijnen. Waarom jij dit leest is waarschijnlijk omdat je nog nooit een stuk tekst hebt gelezen dat door een kat, of zelfs een ander dier, geschreven is. Dat zal ik je dan eerst eens vertellen, hoe het kan dat ik dit schrijf. Iets wat jij niet weet is dat alle dieren kunnen praten met elkaar in dierentaal (maar misschien weet je dat wel) maar ze kunnen ook de mensentaal verstaan, praten en begrijpen. Wij hebben dit nooit aan mensen verteld omdat ze ons dan, net als hun kinderen, als slaven gaan gebruiken. Haal dit, haal dat, doe dit, doe dat. En dan dat gevloek en gescheld altijd...nee, wij doen liever of we jullie niet begrijpen. Ik ben dan waarschijnlijk ook één van de eerste dieren die iets doet in mensen taal, iets wat jullie als mens kunnen begrijpen.

Ik zal je proberen te vertellen wat ik (maar ook mijn mede-dieren) zou willen. Wij willen respect. Drie woorden zijn dat, één zin. Makkelijk te begrijpen zou je dan toch denken. Maar nee, jullie niet. Jullie schoppen ons aan de kant als we in de weg staan (al eens aan gedacht dat jullie ook wel eens in de weg staan voor ons en dat wij dan ook niet schoppen of slaan?) Jullie willen ons niet buiten laten als we toch heel nodig moeten en wij niet gebruik mogen maken van jullie wc. Omdat er van die personen zijn die ons gewoon geen eten geven als ze geen zin hebben. Die ons vergeten omdat ze denken dat ze wel wat beters te doen hebben. Weet je wel hoeveel pijn dat doet? Dat ook wij gevoel hebben? Waarschijnlijk zijn jullie dat al vergeten, want het gebeurt toch wel heel vaak dat er weer een doos jonge katjes aan de kant van de weg gezet wordt, een hond achtergelaten in een eenzaam bos vastgebonden aan een boom. En dan heb je natuurlijk nog die kippen, die overal gedumpt worden waar ze opgegeten worden door vossen en roofvogels. Maar denk je nou echt dat dit alles is? Al het dierenleed aangedaan door mensen? Nee, dan heb je het toch echt mis. We worden vernederd alsof we niets zijn. Er worden grappen met ons uitgehaald alsof we geen gevoelens hebben. Denk je dat nou echt, dat we niets zijn?

Ach...en weet je, we houden best wel van jullie hoor. Maar probeer ons nou eens te begrijpen! Bedenk eens dat ook wij liefde nodig hebben om te leven. Wij geven jullie zoveel maar vaak krijgen we daar niets voor terug.
Want liefde voor jullie hebben wij wel; als wij zouden kiezen zouden jullie nooit zonder eten zitten. Nooit zouden jullie vastgeketend aan een boom staan verkleumen van de kou, wachten op iemand die je los maakt. Probeer ons eens te begrijpen en hou van ons. Wij houden van jullie, heel veel.

Hier is dus mijn eerste verhaal te lezen. Misschien zullen er in de toekomst nog meer komen. Jullie weten nu toch dat wij kunnen praten, denken en natuurlijk ook schrijven. Ik hoop dat je wat geleerd hebt van mijn verhaal en een fijne dag nog verder.


@ 21-06-2015 15:35:42




Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens