dinsdag 21 november 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Space Indian - Ultimibarbarorum
Gepubliceerd op: 29-09-2004 Aantal woorden: 6724
Laatste wijziging: - Aantal views: 1511
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Ultimibarbarorum

Space Indian























‘Alle voortreffelijke dingen zijn even moeilijk als zeldzaam’
VOORWOORD


Jullie zijn gek
En amateurs.

Beste Ep,
Bedankt voor het compliment.
We hopen dat we ooit net veel zullen weten, slim zijn, goed zijn of professioneel zijn als u.

Jullie poging om erudiet te lijken is vrij lachwekkend.

Wat erudiet betekent weten we niet, maar dat u ons lachwekkend noemt, beschouwen wij wederom als een compliment.
Waarvoor dank.

Tik jij maar lekker weg hoor, Space Indian
Laatst kwam ik mijn nooit uitgegeven roman uit 1983 tegen, ‘De Jongensdans’.
Roetsj roetsj door de dichtgetypte multovellen heb ik af en toe een aardige inval overgetikt en ratsj ratsj blaadje voor blaadje in de papierbak gedumpt.
Hoeven ze er na mijn dood niet achter te komen hoe slecht ik schreef.
Wat een geluk dat er toen geen internet bestond.
Stel dat ik hem er had opgezet en brave borsten hem hadden gedownload om mij er nu aan te herinneren!

Hoi Jan,
Zijn slechte boeken niet juist goed en goede boeken slecht?
Zolang ze ons maar nergens aan herinneren als we dood zijn mag daarom iedereen ons boek downloaden.

INHOUD


WIE IS DE GROOTSTE FILOSOOF ALLER TIJDEN? 1
ZELFDE VRAAG 3
IS ELKE VRAAG BELANGRIJKER DAN ELK ANTWOORD? 4
LEID HET AFWERPEN VAN JE EGO TOT HET GROEIEN VAN JE ZIEL? 6
DAAROM? 7
'WAT IS WERKELIJKHEID' ? 9
SLECHT (GOED) 14
NU? 16
BEPERKTE INTELLIGENTIE 20
() 42
MORGENSTOND 43


WIE IS DE GROOTSTE FILOSOOF ALLER TIJDEN?

Hoe kun je antwoord geven op de vraag "wat is de grootste filosoof aller tijden" als het eind ter tijden nog niet daar is?
Als het eind ter tijden vandaag zou zijn, dan nog kan deze vraag niet beantwoord worden.
Als we er vanuit gaan dat deze seconde de laatste seconden is van het eind der tijden, dan nog kan ik deze vraag niet beantwoorden.
Misschien is de grootste filosoof nooit geboren, of misschien wordt hij geboren in de laatste seconden voor het eind ter tijden.
Als we er van uit gaan dat de grootste filosoof aller tijden al geboren is, dan kan ik deze vraag nog niet beantwoorden.

Is tijd niets anders dan een door de mens geïntroduceerd begrip?
Is tijd dan ook sequentieel?
Of is elke tijd een moment op zich?
Is het eind der tijden dan niet een oneindige verzameling van einden der tijden?

Wanneer mag je jezelf filosoof noemen?
Wanneer mag je jezelf groot noemen?
Wat is grootheid?
Zit grootheid misschien juist in de kleine dingen?
Als dat zo is kan ik de vraag nog steeds niet beantwoorden?
Wat verstaan we onder kleine dingen?
Is het kleine gelijk aan het grote?
Als dat zo is,wanneer ben je dan een grote filosoof?
Is iedere filosoof dan niet even groot (of klein)aan elkaar?

Is groot dan wel klein eenduidig interpreteerbaar?
Is groot voor de een niet klein voor de ander?
Is klein voor de een niet groot voor de ander?
Is vergelijking van groot en klein dan mogelijk?

Ook als we deze vragen zouden kunnen beantwoorden , dan nog kan ik geen antwoord geven op je vraag.
Wanneer ben je filosoof?
BEN je uberhoûbt filosoof?
Kun je een filosofische visie toeschrijven aan een persoon warende het een karaktereigenschap?

Is het me vraag of is het een vraag?
Is er ooit sprake van bezit of is er alleen maar ten alle tijden sprake van overdracht?
Is overdracht alleen maar stoffelijk of ook rationeel mogelijk?
Zijn wij dan allen rationele deelverzamelingen van elkaar?
Wordt je geboren met eigenschappen die omschreven kunnen worden als typische filosofisch?
Welke waarden moeten we hechten aan het woord "typisch".
Is typisch iets wat we kunnen aanschouwen, zoals ogen en neus?
Maar kunnen we ogen en neus wel aanschouwen?
Is wat wij zien de werkelijkheid?
Is het niet een kopie van een grotere waarheid?
En wat is die grotere werkelijkheid dan?

Kan iets wat hier niet bestaat, wel bestaan in een grotere werkelijkheid?
Is die grote wekelijkheid ook niet een voortvloeisel van rationaliteit?
Heeft die grote werkelijkheid dan niet net zoveel bestaansrecht als alle andere rationele gedachten?

Wordt deze waarheid gereflecteerd in de schijn?
En als er een grotere waarheid is, is er dan ook een grotere filosoof in deze grotere waarheid?
Kunnen wij de grootste filosoof wel aanschouwen?
Is de grootste filosoof niet een reflectie van het weten dat we aanvaarden als de waarheid?
Kunnen we de grootste filosoof aller tijden dus wel vatten met onze hersens?
Is dat wat wij kunnen beredeneren alles wat wij kunnen bevatten?
Of zit alle informatie in ons zelf besloten?

Beschikt elke substantie over een oneindig aantal attributen?
Of is er alleen sprake van beschikking als deze ons bekend is?
Is ons zo wie zo iets bekend dan?
Of is alles dan oneindig?
Of is er een oneindig aantal eindigheden?

En is alles wat wij zijn een kopie van de grootste filosoof aller tijden?
Zijn wij niet allen de grootste filosofen aller tijden?

Is de grootste filosoof niet een kopie van ons allen? Zijn wij?

ZELFDE VRAAG

Iemand die jij en ik niet kennen

Dat zijn er toch heel veel?

Nee, diegenen die ik bedoel zijn er niet zoveel van

Als we ze niet kennen, hoe weet je dan dat het er niet zoveel zijn?

IS ELKE VRAAG BELANGRIJKER DAN ELK ANTWOORD?

Je had me ook kunnen vragen wat er eerder was, het kip of het ei.
Als wij alle antwoorden zouden hebben is het dan nog zinvol om vragen te stellen?
Als we alle vragen hebben, is het dan zinnig om de antwoorden te vinden?
Zit niet in iedere vraag het antwoord besloten?
Kennen we niet alle antwoorden als we alle vragen kennen?

Is niet elke vraag niet beantwoordbaar?
Of is elke vraag een te veel?
Is elke niet gestelde vraag niet beantwoord?
Hoe interpreteerbaar is een vraag?
Blijft er niet altijd minstens 1 vraag over?

Als alles op zijn plaatst valt is er dan nog een rede tot zoeken?
Als er geen reden meer tot zoeken is, wat is dan het zin van het bestaan?

Is zoeken de reden van ons bestaan?

Kunnen we zeggen dat we op aarden zijn juist omdat we niet alle antwoorden hebben?
Is het vinden van antwoorden niet een wezenlijk kenmerk van de mens?
Als we alle antwoorden hebben zijn we dat nog wel mensen?

Heeft de mens een oneindig aantal attributen?
Heeft de mens onwezenlijke kenmerken?
Als we geen antwoorden hebben zijn we dan wel mensen?
Zijn leugens ook antwoorden?
Of zijn alle antwoorden leugens?
Hoe interpreteerbaar is een antwoord?

Zijn vragen niet de aanzet tot groei?
Is groei/ontplooiing niet het hoogste streven van een ieder?
Is streven naar ontplooiing het streven naar het hoogste?
En als we naar het hoogste streven, wat is het hoogste dan?
Is dat het vinden van de antwoorden, of juist van de vragen?

Hoe meetbaar is groei?
Is groei niet afhankelijk van 'ten op zichten van'?
Ten opzichte waarvan meet men dan?
Is groei per definitie omhoog?

Maar wat als alle vragen en de antwoorden al in ons besloten zitten?
Zoeken we dan niet naar iets wat we al weten?
Waarom blijven we dan zoeken?
Waarom leven we dat zonder te weten dat we alles weten?
Wat is de rede van het niet weten dan?
Is de rede dat we dan blijven zoeken?
Als we moeten blijven zoeken, wat is dan de zin van het beantwoorden van je vraag? Is het dan niet beter om de vraag onbeantwoord te laten?

Is het dan niet beter om niet te vragen?

Wat is een leugen?
Is een leugen niet ook een antwoord, zij het op een andere vraag?
Wanneer liegen wij?
Liegen we als we een andere waarheid geven op een vraag dan de waarheid die als waarheid geaccepteerd wordt?
Wie beoordeeld of een antwoord op een vraag de waarheid is?
Kennen wij de waarheid wel?
Als we de waarheid niet kennen, hoe kunnen we dan liegen?
Is er iets wat je collectieve waarheid kunt noemen?
Een innerlijk weten tussen goed en slecht?
Maar wanneer is iets goed?
Is iets goed als het goed voelt?
Maar is alles wat goed voel automatisch ook goed?
Kan een leugen goed zijn?
Als er geen waarheid is kun je dan wel liegen?
Wordt de waarheid niet bepaald door je eigen interpretatie van deze waarheid?
Kan een leugen dan voor iedereen als hetzelfde omschreven worden?
Tegen wie liegen we dan?
Liegen we tegen anderen als we een andere waarheid verwoorden?
Liegen we tegen onszelf als we een andere waarheid verkondigen dan die van een ander?
Maar hoe kunnen we liegen als we spreken vanuit onze overtuiging.
Liegen we als we spreken vanuit overtuiging of liegen we als we spreken vanuit een wensdroom?
Maar het spreken vanuit een wensdroom kan als goed ervaren worden?
Kunnen we het dan nog steeds een leugen noemen?
Zijn het dan niet eerder uitgesproken dromen?
Als we allemaal vanuit een andere waarheid spreken,is ieder antwoord dan niet een leugen?
En als ieder antwoord een leugen is, waarom zouden we de leugen dan niet als waarheid zien?
Bestaat er een leugen zonder de waarheid?
Bestaat de waarheid zonder een leugen?
Zit in ieder antwoord niet zowel de leugen als de waarheid, omdat de waarheid voor de ene een leugen voor de ander is?
LEID HET AFWERPEN VAN JE EGO TOT HET GROEIEN VAN JE ZIEL?

Hebben wij een ziel?
Hebben wij een ego?
Of worden wij geleid?
Kunnen wij dan een ego afwerpen?
Leidt het afwerpen van een ego dan tot toegang van een grotere substantie?
Of zijn (zoals mijn stadsgenoot zei ) wij allen onderdeel van een grotere substantie?
Kan er dan alleen maar sprake zijn van 1 totale ziel?
Hoe kan deze dan groeien?
En krimpt hij wanneer ego gestimuleerd wordt?
DAAROM?

Morgen

Goeiemorgen

Ja, hij is wel goei ja.

Alleen nog een beetje vroeg

Vroeg is betrekkelijk

Lag laat in bed dus voor mij is het vroeg

Laat is ook betrekkelijk

Volgens mij denk jij overal over na

Denk je dat?

Is dat niet zo dan?

Hoe kan ik dat weten?
Ps: vindt je dat denken?

Als het geen denken is, wat is het dan?

Dat is nu juist de vraag!

Laat maar, moet al genoeg nadenken hier op kantoor……vertel maar eens iets onozels…….hoef ik niet na te denken

Goed iets onozels (i.p.v. iets ozels): Wij bestaan!

Dat klopt…..

Klopt het dat dat onozel is?

Nee, het klopt dat wij bestaan.

Hoe weet je dat, dat dat klopt?

Aaaaaahhhhh….hou op….heb geen zin om zo door te denken

Waarover moet je dan nadenken op kantoor?

Over mijn afstudeeropdracht

Waar studeer je op af?

Bedrijfseconomie

Waarom?

Daarom

Besta je ook daarom?
'WAT IS WERKELIJKHEID' ?

Ik vind dit een moeilijke vraag

Bestaan er moeilijke vragen?
(ofwel bestaat er onderscheid tussen vragen?)

Wel moeilijke antwoorden
Ik denk niet dat vragen 'moeilijk' zijn.
Ze kunnen 'vreemd' gesteld zijn, of onlogisch, of onverwacht.
Maar wat is de werkelijkheid

He, niet zo ongeduldig.
Is het echt zo dat er onderscheid bestaat tussen vragen?
(ofwel zoals je zegt 'vreemd' , 'onlogisch' of 'onverwacht')

Ik ben ongeduldig
Je kunt vragen toch verdelen in moeilijkheidsgraad?
Je hebt vragen als 'wat is mijn naam?'
en: 'wat is werkelijkheid'?
Hoezo?

En welke van die 2 vragen ('wat is mijn naam' en 'wat is werkelijkheid') heeft volgens jou dan een hogere moeilijkheidsgraad?
(stel dat je beide vragen zou stellen aan iemand die jou niet kent)

Ok, daar zit wat in
Maar 'mijn naam' uitleggen aan iemand anders, is eenvoudiger als 'wat is de werkelijkheid'.
De ene vraag is een voldongen feit.
De andere heeft geen definitie, toch?

Ho, ho, ho niet zo snel.
Je verandert vragen nu in uitleggen.
Ik vroeg me eigenlijk alleen maar het volgende af:
Als je de vraag 'Wat is mijn naam?' aan jezelf en aan iemand die jou niet kent zou stellen, krijg je (denk ik) twee verschillende antwoorden.
Als je de vraag 'Wat is werkelijkheid?' aan jezelf en aan iemand die jou niet kent zou stellen, zou je dan ook twee verschillende antwoorden krijgen?
Als dat zo is, zou het dan zo zijn dat iedereen (ofwel ieder individu) een verschillend antwoord zou geven (namelijk zijn werkelijkheid)?
Ps: is het antwoord op de vraag 'Wat is werkelijkheid?' niet gewoon:
een door de mens geïntroduceerd woord?

Hmm
Ik zou het jammer vinden, maar ik denk inderdaad ook, dat er geen één feit bestaat.
Je krijgt altijd andere antwoorden.
Iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid, zijn eigen antwoorden en overtuigingen.
Misschien is dat wel heel goed.
(Zo snel ben ik ook weer niet)

Ik heb niet gezed dat ik dat denk, ik vroeg het me alleen maar af.
Even met je meedenken: stel dat het zo is:
'Iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid'.
Hoe moeten we 'eigen' dan interpreteren?
Ook maar gelijk een tweede vraag n.a.v. je andere uitspraak 'Misschien is dat wel heel goed':
Wat betekent 'goed'?

Ervan uitgaand dat 'eigen' dus het individu is.
Goed is het tegenovergestelde van 'fout'.
Westerse betekenis: goed is rijk zijn, goed je best doen en veel uitgaan.

eigen = individu (ok) vraag: hoe betrouwbaar is je eigen werkelijkheid ofwel kun je je eigen waarneming vertrouwen (als dat niet zo is kun je nog steeds zeggen dat ook al wordt ik in de maling genomen dan is dat nog steeds ikzelf waar dat op slaat)
...
is goed niet hetzelfde als fout (slecht) (en andersom)???

De mens gebruikt maar 12% van zijn hersens en zintuigen.
Het kan dus heel erg goed zijn dat een opvatting of aanschouwing voor 12% klopt.
Maar, dan komt er weer een andere vraag: waarmee vergeleken is die 12%?
Met de 100%?
Bestaat die wel?
Zijn fout en slecht allebei niet meningen en dus context gebonden?

Nog leuker is de vraag: wie bepaald dat dan, die 12 %
de verzinner van die stelling heeft bij het bedenken dan dus ook maar 12 % gebruikt? (geldt de stelling dan ineens maar voor 1,44 %, oh jee als ik dat zou vinden is het nog maar o,1728 %, dat gaat lekker, als jij dit met mee eens bent, ben je dat dan maar voor 0,020736%, sterker nog als je het niet met me eens bent ook)
Laat ik voorlopig maar niet uitgaan van die 12 %.
Ps als ik 12 % vergelijk met 100 % kan 12 % dan ook 100 % zijn?
.
context gebonden???....
+
is je eigen werkelijkheid nou te vertrouwen (in de herhaling)

Als je vermenigvuldigt (die 12% als startwaarde) blijft er als je maar lang genoeg doorgaat bitter weinig over.
Bestaat er dus een minuscuul kleine werkelijkheid.
Zo zie je maar weer, de wiskunde bepaalt wederom het vermogen van de mens.
En ook als deze 12% theorie bullshit is, is dat niet erg, want ik denk dat als de mens méér als ook maar een paar procent zou gebruiken van zijn capaciteiten, deze wereld geen betere plek zou zijn.
Misschien, dat dan de hele wereld zou bestaan uit slimme mensen

De stelling wiskunde bepaalt het vermogen van de mens is toch alleen maar waar binnen de door de mens opgelegde beperkingen...?
Als we nu eens alle beperkingen weghalen, wat hebben we dan?

Je kunt niet beperkingen afnemen.
De mensen heeft beperkingen nodig, anders word de hersenschip te groot en kan de mensen niet *meer* functioneren.

'De mens heeft beperkingen nodig' is misschien wel de grootste beperking die ik ooit gehoord heb...

Mijn chip verhaaltje?
Denk je eens in. Als geen mens beperkingen had, zoals 'gevoelig' of 'nuchter' (ik noem deze eigenschappen beperkingen, omdat elke menselijke eigenschap zijn beperkingen met zich mee brengt); waren we allemaal zo complex dat onze hersenen deze manier van 'overleven' niet meer aan zouden kunnen.
..
Als je je beperkingen kent, is er helemaal niets aan de hand.

Volgens mij hebben jij en ik het over hele andere beperkingen...
wat is gevoelig...
wat is nuchter...
Wat ik met beperkingen bedoel is te vinden in het verlengde van het feit dat je het over menselijke eigenschappen hebt!
Welke zijn dat dan wel?
Zijn die niet allen door de mens gedefinieerd?
Ja lekker makkelijk wordt het dan uitspraken doen, bewijzen voeren, vergelijkingen maken, etc. alleen op dat dat wijzelf gedefinieerd hebben...
FOEI
...Maar misschien laat ik me te veel inspireren door mijn stadsgenoot...

face it ..
Mensen hebben beperkingen.
Ik ben beperkt in mijn kennis van wiskunde en het easy flow wb ratio.
En jij bent koppig en geeft nooit antwoorden, alleen wedervragen
(Kan als beperking dienen.)
Welke stadsgenoot?

Onze (wij mensen) grootste beperking is inderdaad dat wij alleen maar beperkingen zien bij/in het door onszelf gedefinieerde...
(in jouw voorbeeld wiskunde, etc..)
Ik ben de eerste die zal zeggen dat ik beschik over de meeste en grootste beperkingen van ons allemaal.
Ik vind mezelf namelijk niet slim (jij noemt dat koppig) en geef geen antwoorden omdat ik ze niet heb (of weet)...
Als je wilt weten over welke stadsgenoot (eigenlijk is het dorpsgenoot) ik het heb moet je de volgende keer als je naar Den Haag gaat eens een kijkje nemen achter (op het afgebakende kerkterrein van) 'De Nieuwe Kerk' op het Spui...daar vind je een aanwijzing...

Noem dan eens een concreet voorbeeld van een beperking in jouw ogen?
..
En, staat daar een standbeeld van 'n filosoof ofzo?

Als alle deskundigen het met elkaar eens zijn wil nog niet zeggen dat ze gelijk hebben.
Ik vindt het een beperking dat we alleen maar bezig zijn met het door onszelf gedefinieerde.

En hoe zou je dat kunnen "veranderen" ?
Met wat anders kun je bezig zijn?

Beseffen is voorlopig genoeg (dat doen er nog niet zoveel)...
Ik zelf ben zoekende...

Jij wilt toch onbeperkt zijn?
Jij wilt toch verder dan definiëren gaan?

Wat bedoel je met verder gaan?

Jij kwam met: 'weg met de beperkingen'!

Inderdaad, maar dat bedoel(de) ik vooruit....niet achteruit

Is toch vooruit?
Of niet?
Of, ben je het nu toch met me eens, dat mensen beperkingen nodig hebben?

Ik ben het nooit met je oneens geweest.
Beperkingen geeft 'veiligheid'.
We geven toe aan gedefinieerde beperkingen.
Met vooruit bedoelde ik meer zoeken naar het ongedefinieerde.

Ongedefinieerde beperkingen?

Wat bedoel je daarmee?

Beperkt zijn, en niet weten waarin!

Zou er een verschil zijn tussen beperkt zijn in dingen die we weten en beperkt zijn in de dingen die we niet weten?

Misschien zijn we wel beperkt in alles

Hoera we zijn er bijna.
en wat is dan Alles?
SLECHT (GOED)

Ik heb deze theorie - Dat als ons gezegd wordt dat we slecht zijn, het enige ideaal is dat we ooit zullen hebben."
.. Hebben ook meerdere betekenissen .. Vormen, intonaties, contexten ..

'het' ???

Dat als er telkens tegen je gezegd wordt: je bent slecht, zul je de rest van je leven willen bewijzen dat je slecht, of niet slecht, of niet bent

Of je afvragen wat er met slecht bedoelt wordt

Ik ben helemaal niet slecht

Hoe kan iets door iemand goed gevonden worden en tegelijkertijd door iemand anders slecht gevonden worden???
is goed = slecht en/of slecht = goed
of beiden
of niet
?
Dit leent zich niet goed in voorbeelden, dus laten we wat hoger kijken op meta-nivo (ik ga nu dus geen uitspraken (goed en/of afkeuring) doen van welk voorbeeld dan ook doen);
kijkend op meta-nivo vraag ik me het volgende af:
Als er nooit iets slechts zou gebeuren, hoe kunnen we dan spreken van iets goeds, ofwel we zouden goed niet van iets anders kunnen onderscheiden (licht heeft donker nodig om te bestaan, net zozeer als donker licht nodig heeft om te bestaan).
Kan je dan zeggen dat het goed is dat er iets slecht gebeurt om zodoende iets anders als goed te kunnen typeren?
Zo, nee dan kunnen we iets dus niet meer als goed typeren
Zo, ja dan heeft slecht op meta-nivo de typering goed gekregen
Zou het andersom ook gelden?

Wat jij schrijft vind ik wel een mooi iets. 'slechte' dingen gebeuren om te kunnen typeren.
Ook goede dingen gebeuren om te kunnen typeren.
Wat bedoel je met andersom?

Met andersom vroeg ik me af wat je nu al schreef:
1) als het goed is dat er slechte dingen gebeuren om het goed te kunnen onderscheiden van anderen dingen,
2) is het dan slecht dat er goede dingen om slecht te kunnen onderscheiden van andere dingen,
als 2 waar is is dat volgens stelling 1 weer goed.
Moeten er volgens dit vervelende cirkeltje dus maar gewoon accepteren dat er goede en slechte dingen gebeuren (en)/(of) is er geen verschil meer tussen te onderscheiden.
(is goed / slecht een beperking die we onszelf hebben opgelegd)

En de kunst is dat cirkeltje te doorbeken
Ik weet het niet.
Ik denk dat mensen behoefte (=beperking) hebben gebeurtenissen in hokjes te plaatsen, gevoelens te ordenen.
Daarom noemen ze gebeurtenissen die ze niet willen; slecht, en dingen die aan hun verwachtingen voldoen goed ..
(?)

Met het eerste deel van je stelling ben ik het eens...
...Ik weet het namelijk ook niet
(..mooi voorbeeld van een beperking)

We kunnen het niet weten
We maken ons er zelf ook schuldig aan.
"Wat een slecht merk/cijfer/mens!"
"Wat een goede uitspraak/beslissing!"

Pessimist!
je er schuldig aan maken wil niet uitsluiten dat je het kan ter discussie stellen...
Kunnen we weten dat we iets niet weten of kunnen we niet weten dat we iets niet weten
(en/of kunnen we niet weten dat we iets weten)

Het verstandigst ben je als je weet wat je niet weet.
Toch?

Dat kan toch niet...
...weten wat je niet weet(?)
NU?

Wat ik me herinnerde (er zullen stukken in ontbreken) was dat je zei:
'Tijd is een illusie!'
waarop ik vroeg:
'Wat bedoel je dan met vandaag?'
waarop je zei:
'Een illusie!'
waarop ik weer vroeg:
'Is nu ook een illusie?'
waarop ik (snik) nooit meer antwoord heb gekregen...

Moet je me eerst Jouw definitie van een illusie geven

Ik maakte gebruik van die van jou
(dit heeft ineens weer te maken met het werkelijkheids vraagstuk)
goed!

Het is toch vrij deprimerend als iedereen een eigen werkelijkheid heeft, dat er geen gedeelde meningen *kunnen* zijn?

Waarom deprimerend (ik had overigens niet gezegd dat er geen doorsneden plaats kunnen vinden...
interessant: zou de verzameling van alle doorsneden van alle verzamelingen 'werkelijkheden' verzamelingen werkelijkere werkelijkheden opleveren.
Als dat zo zou zijn zou dan de doorsneden van die verzamelingen dan weer verzamelingen werkelijkere werkelijkere werkelijkheden opleveren... en na vaak genoeg dit principe herhalen uiteindelijk de werkelijkheid over blijven???
even niet te veel vragen tegelijk formuleren,
Hoe zat het nou met 'nu'???

Dat heet schiften en na een schifting blijft er een vertekend beeld achter.
Geen pure werkelijkheid (?).
Het nu is al voorbij zodra je het benoemt.
Het nu herhaalt zich iedere keer, zodra je het wilt beetnemen is er weer een ander 'nu'.
Een fractie van een seconde, is het 'nu'.
(Nu, is het nu van daarnet alweer weg.)(Zoiets)

Levert 'schifting' dan niet juist iets puurs?
Ok dus 'nu was nu'!
maakt dat het een illusie?
Nee
Dat maakt dat 'het nu' niet bestaat.
En dus niet 'is'.
Een illusie?
Dat ligt aan je eigen werkelijkheid

Is er dan niet zoiets als een continu 'nu'?

In dat geval zou er geen toekomst en verleden bestaan!

Nou en?

Akkoord
Geen toekomst, geen verleden, maar een continu nu.

Te makkelijk...we zijn nog niet klaar
hoe 'nu' is 'nu' als het een gedachte uit het verleden betreft?

Het verleden is het nu van toen

Is de toekomst het nu van dan?

Ja. Het nu wat nog komen gaat.

Goed/Leuk: Nieuwe vraag:
Kunnen wij in de toekomst kijken?

Ligt eraan: Kijken als in voorspellen?

Voordat we hiermee verder gaan...
... hoe bedoel je dat?

Kijken als in voorspellen: kunnen zien wat er gaat gebeuren.
Of kun je het voelen?
Cq weten?

Oke
Wat vindt jij:
kunnen we zien wat er gaat gebeuren (in de toekomst kijken)?

Nee
Daar zijn we te beperkt en te gefocussed voor
Misschien maar heel goed ook (?).

We kunnen als individu een beeld voor ons halen van iets dat we in het verleden gezien hebben. We vormen bijvoorbeeld een beeld van een handeling die we uitgevoerd hebben en zien die voor ons.
Stel nu dat ik een beeld (niet 'achteruit' maar 'vooruit') vorm van iets dat ik dalijk ga doen (bijvoorbeeld een boterham opeten).
Ik kan die boterham dan dalijk daadwerkelijk op gaan eten volgens het beeld dat ik me nu vorm.
Dat beeld vindt dan plaats in de toekomst.
Probleem dat zich voordoet is dat DIE toekomst 'verstoord' kan worden door ANDERE toekomsten (namelijk van andere individuen) waardoor het beeld niet uitkomt.
Een individu kan dus alleen in zijn eigen toekomst kijken maar niet in die van andere.
Het verstorende effect zou tot de conclusie kunnen leiden dat ik dus niet in de toekomst kan kijken (door die andere toekomsten).
Maar als we nu alle toekomsten als geheel tegelijk zouden bekijken, kunnen we in de toekomst kijken.
Een opletter zou nu zeggen dat die toekomsten allen individuen betreft en maar dat er ook verstorende toekomsten zijn die geen individuen betreft. Te denken valt aan klimaat, of/danwel natuur.
Als in de toekomst kijken betekent kijken naar alle toekomsten tegelijk kijken, moet dus ook in toekomst van natuur gekeken worden + in alle andere toekomsten.
Tot nu toe heb ik het alleen maar over door gedefinieerde begrippen (of/danwel toekomsten gehad), maar ik heb het idee dat er nog veel meer toekomsten zijn.
Er zou naar het geheel gekeken moeten worden.
Wat doet de mens: die kijkt naar (gaat uit van) het door ons gedefinieerde.
En dat is nou precies de beperking die we onszelf opleggen waar ik het steeds over heb.
Ik vindt dus dat we niet beperkt zijn, maar dat we onszelf toelaten beperkt te zijn.

Ik ben het eens wat betreft het kijken in je eigen toekomst.
Dat is ook het macht hebben over je eigen leven.
Maar dat de mens zichzelf beperkingen oplegt mag je ze niet kwalijk nemen: anders word het hier een ongeloof'lijke zooi

Waar baseer je dat op dat het een zooi wordt?
en wat bedoel je met zooi?
Ik wilde eigenlijk een hele andere kant op.
Het stukje beperking was geen conclusie.
Ik wilde meer aangeven dat we naar het geheel van gedefinieerde en ongedefinieerde moeten kijken.
Hebben wij macht over ons eigen leven?
Het is nu al een rotzooi.
Laat staan wat het dan zou zijn!
Invloed wel.
Macht?
Wat is da?

Ik weet niet wat jij met macht bedoelde?

"Het bepalen van je leven".
Het gebeurt.
Je kunt het gunstig beïnvloeden, 'het lot een handje helpen', maar ook negatief natuurlijk.
Maar ik denk niet dat je je leven bepaalt.
Tot op zekere hoogte, maar zeker niet ben ik de machtigste persoon.

Wie dan wel?





BEPERKTE INTELLIGENTIE

Wat is intelligentie?
Hoe uit zich dit?
Hoe kun je het meten?
Wanneer kun je zeggen; 'ik ben intelligent'?
Het is wetenschappelijk bewezen dat mensen die moeite hebben met sociale omgang een hoger IQ hebben, gemiddeld.
En kennis heeft volgens mij met opleiding te maken.
Niet met intelligentie. (?)

Wanneer mag je dan van kennis spreken?
Kennis en bewijzen wordt altijd maar gehanteerd binnen de door mens uit bescherming voor zichzelf geïntroduceerde beperkingen...
WEG MET ALLE BEPERKINGEN!!!

Natuurlijk, maar de mens heeft zelfbescherming *nodig*.
Wat geeft het, als dat door beperkingen gebeurt?
Intelligent zijn is niet hetzelfde als 'onbeperkt' zijn.
De film A.I gaat daar ook over, wil ik echt wel zien.

Wat bedoel je met 'onbeperkt'?
Ps: is A.I. dan weer niet hetzelfde als onze gedefinieerde I.?
(komen we weer terug bij je vraag op 'wat is werkelijkheid')

Wat bedoel JIJ met 'beperkt'?
Ik bedoel met onbeperkt het functioneren zonder beperkingen (wat dus in mijn visie niet kan).
AI is kunstmatige intelligentie.
De mens is een levend wezen en dus niet kunstmatig.
Komen we bij de vraag; 'wat is leven' .. en 'wat is kunstmatig'.

Donald Duck zegt tegen Mickey Mouse: ' Weet jij eigenlijk wel dat je niet bestaat, maar niets anders bent dan een verzinsel van iemand!'
'Daar geloof ik niets van zegt Mickey Mouse, ik zal toch zeker zelf wel weten of ik besta'
Met behulp van een ver geavanceerd kennissysteem wordt een geanimeerd mannetje gemaakt. Per moment leert hij meer dingen en wordt zelfstandiger.
Op een moment besluit ik om de stekker uit de computer te gaan trekken, maar ben wel zo
aardig om dit het mannetje eerst even mee te delen.
Hij smeekt me om het niet te doen. Als het ik doe, ben ik dan een moordenaar?

Om aan een ander verzoek van je te voldoen zal ik dan een keer geen wedervraag stellen (snik ik wil niet koopig zijn) maar een mening geven:
Wij zijn onszelf kunstmatig aan het maken.

Het voorbeeld dat je aankaart, Mickey Mouse, vind ik mooi.
Je bent toch koppig hoor
Maar natuurlijk zijn we onszelf kunstmatig aan het maken.
En dat hoeft niet altijd positief te zijn.
(We zijn nog steeds niet eruit of goed en slecht bestaat!)

Of ik koppig ben maakt me niet.
Ik schreef dat ik niet koopig wil zijn (lang leve de tikfout)
Wat is het verschil tussen niet altijd en altijd niet?
Oh ja Mickey Mouse voorbeeld is gewoon plato hoor, deze vorm van voorbeeldgeving daarvan is ook wel leuk:



























Sometimes I feel like...
...Tim

Ik ook ..
Alleen *hoop* ik, dat dit *leven* een cartoon is, vol met poppetjes die niet echt kunnen praten, en dat er ooit wel een realiteit komt

Als we daarvan uit gaan, van wie zijn wij dan een verzinsel en hoe ziet die zijn realiteit eruit...en van wie is die weer een verzinsel en hoe ziet die zijn realiteit eruit... en van wie is die weer een .........................................................

Zei ik toch ..
.. Het cirkeltje

O
Is dat een cirkel?
Wij zijn een verzinsel van wat wij verzinnen?

Hoop ’t niet
Maar een cirkel wel degelijk

Toelichten...
...alsjeblief

Misschien is het arrogant maar ergens hoop ik, dat ik echt besta, en niet een deel van een sprookje ben

Maakt het wat uit dan?

Voor mij wel

Wat dan?


()

Ik ben geen rationalist
ook geen empirist overigens

Wat dan wel?

Ik denk onder andere allebei (binnen de beperkingen; er buiten dus nog zoekende)
...maar dat heeft toch weer met die inspirerende dorpsgenoot te maken...

Welk filosoof komt er in Godsnaam uit Den Haag?
(Ik ga echt niet jouw route volgen )

Echt wel !
(doe niet wat je laten kan)

Laat niet wat je doen kunt

Laat niet wat je niet doen kunt




MORGENSTOND

Thales van Milete, Anaximander, Anaximenes, Pythagoras van Samos, Heraclitus van Efese, Parmenides van Elea, Empedokles, Anaxagoras, Protagoras van Abdera, Gorgias van Leontini, Socrates, Plato, Aristoteles, Epicurus van Samos, Pyrrho van Elis, Plotinus, Aurelius Augustinus, Johannes Scotus Eriugena, Anselmus van Canterbury, Petrus Abaelardus, Albertus Magnus, Thomas van Aquino, van Bingen, Magdeburg, Eckhart, Nicolaas van Cusa, Giordano Bruno, Galileo Galilei, Johannes Kepler, Francis Bacon, Thomas Hobbes, Thomas More, Nicolo Machiavelli, Rene Descartes, John Locke, George Berkeley, David Hume, Benedictus de Spinoza, Gottfried Wilhelm Leibniz, Jean-Jaques Rousseau, Voltaire, Immanuel Kant, Johann Gottlieb Fichte, Friedrich Wilhelm van Schelling, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Ludwig Feuerbach, Karl Marx, Friedrich Engels, Auguste Comte, John Stuart Mill, Arthur Schopen hauer, Soren Aabye Kierkegaard, Friedrich Nietzsche, Henri Bergson, Edmond Husserl, Max Scheler, Moritz Schlick, Rudolf Carnap, Ludwig Wittgenstein, Martin Heidegger, Jean-Paul Sarte, Ernst Bloch, Herbert Marcuse, Max Horkheimer, Theodor W. Adorno, Claude Levi Strauss, Bernardus Franciscus Sijbrandus Pieters, Jij, …

Zomaar een kleine greep individuen die wat vonden waarmee gelijk de verschillendheid van vinden bekeken dient te worden. Daartoe zou men beroep kunnen doen op de beperking’ tijd’ die mijn inziens niet ter sprake is waarbij voortvloeisels uit ‘vind’ danwel ‘vond’ gelijkgesteld kunnen worden.


Ter uitgangssituering eerst maar een terugkoppeling voortvloeiend uit ‘Reis naar de morgenstond’:

‘Wij zijn allen individuen die gevormd worden door vorming van anderen’


Individu dient losgekoppeld te worden waarna er interpretatief slechts sprake dient te zijn van de minimale combinatie betreffende gedefinieerde substanties ‘gedachte’ en ‘uitgebreidheid’. Het juiste betreffende kan getoetst worden onder een beperking ‘a’:


a (gedachte, uitgebreidheid, …)


Dit wel mits uitgegaan wordt van gedefinieerde substanties. Echter zal ik deze substanties loskoppelen van afhankelijkheden danwel onafhankelijkheden en elk mogelijk element van mogelijke cartesische produkten als zodanig te beschouwen onder een beperking ‘a’.



Noch de substantie ‘gedachte’ noch de substantie ‘uitgebreid’ zal als zodanig kunnen voorkomen, waarbij gesteld wordt dat slechts die minimale combinatie ofwel associatie onder de definiëring ‘beperking’ kan bestaan. Waar die ‘gedachte’ geassocieerd kan worden met meerdere ‘uitgebreidheden’ kan onder zelfde stelling die ‘uitgebreidheid’ geassocieerd worden met meerdere ‘gedachten’.








Indien er uitgegaan moet worden van substanties buiten de substanties ‘gedachte’ en ‘uitgebreidheid’ die zodanig invloed uitoefenen op een associatie tussen ‘gedachte’ en ‘uitgebreidheid’ dat tussen een betreffende ‘gedachte’ en ‘uitgebreidheid’ er sprake dient te zijn van meerdere associaties zou de associatie (onder gedefinieerde noemer ‘beperking’) als substantie op zich dienen te bestaan.

Hierbij zijn die substanties die buiten de substanties ‘gedachte’ en ‘uitgebreidheid’ dienen te bestaan gezamenlijk gedefinieerd onder de noemer ‘substantie’. De mogelijke NULL-waarde betreffende ‘substantie’ in associatie met ‘beperking’ kan door mogelijke definiering van ‘substantie’ net zo mogelijk als NOT NULL getypeerd worden.

Hierbij dient ook opgemerkt te worden dat de multipliciteit die duid op meerdere substanties in associatie met een beperking en vice versa niet duid op een veel op veel associatie maar om tekentechnische redenen op deze wijze is weergegeven.

Onder invloed van ‘substantie’ zou betreffende ‘beperking’ als uniek beschouwd kunnen worden. Mochten we niet uit mogen gaan van ‘substantie’ dan zou er bij betreffende ‘beperking’ sprake zijn van een andere ‘beperking’ te weten die gebaseerd op een associatie tussen een daardoor andere gedefinieerde ‘gedachte’ danwel ‘uitgebreidheid’.

Gesteld kan worden dat er slechts sprake hoeft te zijn van ‘beperking’ als substantie. De mogelijkheid tot overige attributen is opengelaten in de vorm van ‘…’ (in deze hoedanigheid zal ‘beperking’ gevormd worden door een N-aire associatie).

Op basis van een ‘beperking’ als element ‘a’ stel ik het volgende:





Hierbij is er voor elke ‘a’ sprake van eenduidige interpretatie waarbij uitgegaan kan worden dat indien er sprake zal zijn van meerduidige interpretatie er niets meer dan sprake van meerdere ‘a’’s is. Binnen ‘A’ is er dan ook geen sprake van redundantie betreffende ‘a’’s.

Bij toepassing van ‘a’ binnen het begrip individu zal er sprake zijn van een zogenaamde deelverzameling bestaande uit ‘a’’s binnen ‘A’. Zelfs al zou die instantie danwel object, danwel entiteit danwel welke beperking dan ook in staat zijn om zich dusdanig als (op basis van constante gelijkheid in elementen) deelverzameling ten opzichte van echte deelverzameling te kunnen onderscheiden in relatie tot ‘A’ dan nog zal die beperking niet totaal zijn.


Bestaansrecht uitgaande kan gesteld worden:



uitgaande van een ten opzichte van een A kan een nieuwe vereniging gedefinieerd worden


Bestaansrecht uitgaande kan vervolgens weer gesteld worden:

( A È ) Þ


Logica-technisch gezien geldt:



Æ

Op basis hiervan kan de volgende propositie gesteld worden:

Æ

Logica-technisch geldt qua equivalentie:

Æ Æ

Æ Æ

Æ Æ Æ

Æ Æ Æ

Indien we de logica wetten toepassen op het bestaansrecht van ‘ komen we tot een gelijkstelling Æ waardoor ‘A’ zelf ook zijn bestaansrecht lijkt te verliezen. De overzienbaarheid van ‘A’ is medebepalend door ‘n’. Zelfs onder voorbehoud dat ‘n’ vervangen kan worden door ¥ kunnen we ons afvragen hoe nietig A is ten opzichte van . ‘A’ zal niet anders kunnen zijn dan een echte deelverzameling van ( tevens als geldt = Æ is ‘ het minimale extra element binnen ten opzichte van ‘A’). Indien door toepassing van de logica-wetten op bestaansrecht gelijkgesteld wordt aan Æ zou geconstateerd kunnen worden dat de kwantitatieve factor ¥ geen invloed uitoefent op de kwantiteit Æ.

Gesteld wordt dat de omvang A niet ter zake doet als totaal aan kwantiteit ‘a’’s ten opzichte van de kwaliteit betreffende ‘a’’s.

Gesteld wordt dat kwaliteit van toepassing dient te zijn op hoeveel ‘a’’s dan ook welke zich representeren op metanivo als substantie’ BEPERKING’.

Elke voorkomendheid van ‘BEPERKING’ ontkomt niet aan het feit dat het gedefinieerd is op basis van toepassingsmogelijkheden binnen daardoor ontstane misplaatste arrogantie ten behoeve van mijn inziens daarom te bestempelen ULTIMI BARBARORUM.


Rest nog de morgenstond.

Uitgaande van ‘BEPERKING’ is er plaats voor waarbij door definiëring hiervan er al een stap teveel genomen is.

De morgenstond heeft zich geopenbaard in een vermoeden dat ik alleen waarschijnlijk nooit uit zou kunnen leggen…


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens