woensdag 20 september 2017
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
Chwenipoew - Zelf geschreven
Gepubliceerd op: 04-09-2004 Aantal woorden: 651
Laatste wijziging: - Aantal views: 1499
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Zelf geschreven

Chwenipoew



Chwenipoe

De verborgen traan

Met m'n rug zat ik tegen een boom
met pen en papier in de hand
Op zich is dat allemaal heel gewoon
maar met m'n gedachten vloog ik door het hele land
Van een dwarrelend blad
tot een woestijn met goudgeel zand
Van een bergpad
tot aan een waterkant
Maar toen ik aankwam in mijn diepste gedachte
viel er een traan die rolde over m'n wang
Een traan die ik niet verwachtte
Een traan waarvan ik niet kon zeggen, ik veeg ze weg met het gezang van een nachtegaal die op de tak boven me zat
in de schaduw van de nacht
die ongemerkt naast me is gevallen en een bedoeling had
De bedoeling om me te doen op staan en te laten zorgen voor een pracht
Een pracht die ik neergeschreven had op het blad in m'n hand
met de kracht van de grote boom aan de waterkant
You could be the one who gave me my first kiss.
But you are the first who broke my heart. I look for someone who can glue the scar. I want it is you...

When do you know who to believe ?
Life is difficult that way...
I dont know if I have to believe him...
He tells me things..
Things I cant believe..
But...are they true ..
Things who are difficult to believe..
Dont want to lose him..
The things he tells me...
I really cant believe them...
Tell me ...do I have to believe him...

Wrong

just need a sholder to cry on
just need one hug
nothing can make it good
but something can make it better
maybe
I don't think so
no-one ever felt what I feel
they are crazy
not mine
I don't know them
my parents
they are not mine
I'm not from them
they are totally different
they don't know him
and only talk bad about him
she only believes my brother
he never lies, she said
but he only tells lies
lies about him
about my boy
he's the greatest
yes the worlds greatest
he just means it very good
no one ever ment it so good with me
not even them
not even my parents...

Dood

Als iemand sterft
is het alsof er een stukje uit je hart ontbreekt zoals een puzzelstukje uit een puzzel
Als iemand sterft voel je een leegte,
je voelt je slecht en heel verward
De dood is iets heel ingewikkeld
je weet niet waar je naartoe gaat
of wat je te wachten staat
leef je nu voort of gebeurt er niets ?
Ga je met vleugels of met de fiets waarmee je verongelukte en de mensen ongelukkig maakte
De fiets die in het begin zo mooi leek,
en nu zo lelijk
Maar nu is het zover
We nemen afscheid
afscheid van een persoon die ons heel dierbaar is
Een persoon die ik mis
en die ik altijd zal moeten blijven missen
Waarom moet het jou overkomen ?
Waarom is jou tijd zo vroeg gekomen ?
Ik weet het niet
Wat deed je verkeerd ?
Niets ...
Je reed gewoon met je fiets
op weg naar mij,
en nu niet meer
Nu ben je op weg naar de hemel
Ver weg van de wereld
maar toch dichtbij
Ver weg van van mijn lichaam
maar diep in mijn hart
Voor altijd.....




Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2017 Geoffrey Reemer en René Claessens