dinsdag 17 juli 2018
Snel naar rubriek:
Inloggen      Registreren
nEo - Het Laatste Oordeel
Gepubliceerd op: 06-08-2004 Aantal woorden: 570
Laatste wijziging: - Aantal views: 1616
Easy-print versie Aantal reacties: 0 reacties

Het Laatste Oordeel

nEo


“Goedemorgen meneer Fuut.”
Het is zondagmorgen halftien. In de oude vestinghaven van Hellevoetsluis verkeren de meeste mensen nog in diepe rust. Eeuwenoude woningen staan mooi te zijn aan de haven waar ooit Piet Hein zijn schepen afmeerde en waar admiraal Tromp domicilie hield. Aan de horizon doet de zon zijn best een oranje gloed door de wolken te prikken. Plezierjachten dobberen gemoedelijk in het rimpelloze water. Het is stil, doodstil. Koud. In de verte krijst een meeuw om een aalmoes van een eenzame visser als mijn buurman aan de grond genageld naar ons staat te staren. Nu vallen ze in Hellevoetsluis al flauw als je op zaterdagmiddag dronken het café verlaat: op zondagmorgen thuiskomen van een feest met een sexy dame aan mijn hand betekent voor mijnheer Fuut een regelrechte verkettering van de zondag. Het is sabbat, de dag waarop een arme man volgens het Bijbelboek Exodus hout ging sprokkelen en in opdracht van God zelf werd gestenigd.
“Goedemorgen, ik was net op weg naar de kerk.”
Met een afkeurende blik neemt meneer Fuut de prachtige Maria in zich op. Zijn ogen glijden langs haar lange zwarte haren en haar doorgelopen make-up. Langs een stevige maar natuurlijke boezem, waarmee een sexy bikini een voortdurende strijd levert om de twee zegeningen Gods in bedwang te houden. Het bovenste knoopje van haar rode leren broek staat uitdagend open. Achter Maria ligt een spoor veren die uit haar boa zijn gevallen. Op de achtergrond horen we diezelfde meeuw nog harder schreeuwen om een vis. Voor meeuwen bestaat er geen zondagsrust.
“Lekker naar de kerk,” zegt Maria met de beste bedoelingen, “moet ook gebeuren hè?”
Mijn buurman weet niet meer hoe hij het heeft. De zondag is ontheiligd. De maatschappij definitief verloedert. Sodom en Gomorra in het vestingstadje Hellevoetsluis. Apocalyptische ruiters verschijnen aan de einder om ongelovigen een enkele reis naar de hel in de maag te splitsen. Het evangelie volgens Johannes wordt uiteindelijk uitgevoerd. Het Laatste Oordeel vangt aan. Wordt het de hemel of de hel? Wij willen echter best een praatje maken met mijnheer Fuut. Dat Laatste Oordeel zal zijn tijd wel duren.
“Wordt lekker weer vandaag,” probeer ik, “lekker om te gaan vissen.”
Meneer Fuut kijkt ons aan en loopt hoofdschuddend verder. Prevelt hij een gebed om onze zielen te redden, of verbeeld ik me dat? Maria haalt haar schouder op en gaat naar binnen. Ik volg.
“Wat doen we? Eerst lekker samen in bad en dan slapen, of meteen slapen?”
Ik bedenk dat een bad met een glaasje port wel lekker is voordat we tegen elkaar aan in slaap kunnen vallen. Onze kleren hebben we in een paar seconden uit. In bad is het gezellig. Het water is warm en het badschuim bubbelt.
“Weet je,” fluistert Maria als ze in het heerlijk ruikende water tegen me aanligt, “ik krijg opeens zo’n warm gevoel van binnen.”
“Dat is logisch,” antwoord ik, “die hele kerk zit te bidden in een poging onze verdorven zielen te redden. Blijkbaar werkt dat. Een warm gevoel uit de hemel, u aangeboden door de kerk van Hellevoetsluis. Met dank aan meneer Fuut.”
Maria lacht. Als ze met haar slanke handen over mijn lichaam glijdt merk ik dat er iets anders aan het werk is dan de om vergeving smekende gebeden in het pittoreske kerkje verderop in de straat. Erotiek, en geen boodschap Gods.


Er zijn geen reacties op deze tekst.


Het plaatsen van reacties kan alleen als u ingelogd bent. Klik hier om naar de inlogpagina te gaan.


Copyright © 2002-2018 Geoffrey Reemer en René Claessens