Klik hier om terug te gaan naar de web-site versie.

zondagmiddag sonnet

lodewijk

Zondagmiddag sonnetten

Talloos zei hij zijn
de niet te begrijpen wegen
leidend door een volslagen duister
waarin wij ons bewegen als
waren wij de blinden van de liefde

talloos zei hij verder zijn
de opgeworpen stenen
waarover wij struikelen
in het zoeken van de weg
naar elkanders hart

waarom vroeg hij ontdaan
is er niet een rechte weg
zonder talloze vertakkingen
die rechtstreeks leidt naar
jouw aderrijke binnenkant

waarom zei hij is bij jou
zelfs een pleisterplaats nog
een kronkelpad door
een nacht donker woud

ach zei zij onbewogen het is
zo verschrikkelijk eenvoudig
als je niet steeds dezelfde vragen
zou stellen voor jezelf

zou je niet alle nachten
als een blinde jezelf
achterna hoeven hollen
met al die vragen die
alleen op je zelf slaan

zonder jezelf had je
mij allang gevonden
in dat hart waarin
jij voornamelijk jezelf
gevangen houdt

vraag ik jou alleen mijn lief
waarom moet je mijn D.N.A
nou weer een trap nageven
op deze verder zo fraaie
zondagmiddag


Deze tekst is toegevoegd op 21-08-2018 door lodewijk .