Klik hier om terug te gaan naar de web-site versie.

3 oktober

mabelelzinga

Dit is het eerste deel van mijn boek dat via mijn eigen website: www.afkickenmetsandra.web-log.nl elke dag te volgen is. Lees meer over het boek op mijn eigen pagina!

3 oktober 1999

Ik ken Sandra nu een week. En sinds een week is ze ook mijn vriendinnetje. Ik heb seks met haar, lach met haar, huil met haar en kick af met haar, want Sandra zit in de Detox. Dat is een speciale afdeling van de Jellinekkliniek in Amsterdam waar ze zich vrijwillig heeft laten opnemen. Ze verblijft er 12 dagen aan een stuk. Ze mag niet naar buiten en wordt dag en nacht in de gaten gehouden. Na die 12 dagen volgt er een dagbehandeling, dat wil zeggen dat ze overdag verplicht moet praten over haar verleden, over het heden, en de toekomst. En natuurlijk wordt er de hele dag door over drugs gepraat.

Ik ben, net zoals Sandra, bang, want ik kan aan het begin van een berg staan, maar ook aan de rand van een afgrond. Ik weet niet wat ik tegen zal komen, ik weet niet wat er met haar, met mij of met ons zal gebeuren. Ik weet niets over drugs of over afkicken of onder de onderwereld. Ik weet alleen dat Sandra mijn vriendinnetje is en dat ik bij haar wil zijn.

+++

Ik leer Sandra kennen in de Vive la Vie, een vrouwencafé aan de rand van het Rembrandtplein. Ik wil die avond zat worden en een lekker wijf scoren. En dat wordt Sandra. Ik ga al maanden naar deze tent; ik ben net uit de kast en ik wil een vriendin. Nee, eigenlijk wil ik geen vriendin, maar wil ik seks. Ik wil na al die jaren wachten weten hoe het is om seks met een vrouw te hebben. Ik heb er jaren over gedroomd, stiekem over gefantaseerd, met het idee gemasturbeerd en nu, nu is het er tijd voor.

Ik ben er al om elf uur. Een beetje aan de vroege kant, maar dat is juist goed. Zo kan ik iedereen zien binnenkomen en mezelf moed indrinken. De ene na de andere vrouw komt binnen, maar ik zie niemand die me interesseert. Ik bestel nog een Bacardi cola aan de bar en als ik me omdraai, zie ik haar binnen komen. Het is nu bijna twaalf uur. Ze heeft kort donker haar, draagt een voetbalshirt en donkere broek en heeft prachtige bruine ogen. Van die puppy ogen die je dwingen contact te maken maar die je tegelijkertijd ook vertellen dat je eigenlijk uit de buurt moet blijven. Heeft je moeder je nooit verteld geen zwerfhonden mee naar huis te nemen?

Ze komt binnen met drie andere vrouwen. De eerste is de lelijkste en dikste protopot die ik ooit heb gezien en die andere twee zijn echte Amsterdamse Anita's. Even denk ik, “shit, ze hoort bij die dikke pot”. Klinkt raar, maar in het lesbowereldje is dat zo. Potten horen bij potten en Anita’s bij Anita’s. Omdat ik niet moe en onvoldaan naar huis wil gaan, probeer ik dicht bij ze in de buurt te staan. ’s Kijken of ik misschien toch met haar kan flirten. Gewoon naar haar blijven kijken. “Lara,” zeg ik tegen mezelf, “je kunt het, je durft het en je wilt het”.

Ik raak aan de praat met de protopot. Ze heet Truus en is vanavond lekker op stap. Weg bij de kinderen en weg bij haar man. Net zoals Anita en Anita. En ik maar denken dat Sandra bij haar hoorde. “Niet zo snel oordelen over andere mensen,” hoor ik mezelf denken. Nee, de groep is op stap als uitje voor de moeders. Dat Sandra met hem mee is, hoort blijkbaar zo.

Omdat ik meer over Sandra te weten wil komen, probeer ik geanimeerd met Truus aan de praat te blijven.

“Kinderen, mannen, ja ik weet er alles van. En Sandra?”

Ja, die kennen ze via via en “man weet ik veel”, en er volgt er hoop gelal.

Truus is straalbezopen en de rest ook. Ik heb het vermoeden dat ze niet alleen ver weg zijn door de drank, maar ik kan geen grip krijgen op wat het dan wel is. Ik woon nog maar een half jaar in Amsterdam en in mijn brave studentenleventje in Tilburg heb ik van mijn levensdagen nog geen pil of coke gezien. Ik had wel een vriendin die het een keer met coke op de lul van haar vriendje had gedaan, maar dat interesseerde me weinig. Ik vroeg me meer af hoe het met zijn lul gesteld was de volgende morgen als dat ik wilde weten hoe heftig de seks was geweest.

Ik kom pas later, veel later op de avond erachter dat er harddrugs in het spel zijn.

Deze tekst is toegevoegd op 15-07-2005 door mabelelzinga .