Klik hier om terug te gaan naar de web-site versie.

Het doet zo'n pijn van binnen

Melanie Hofstee

(dit heb ik geschreven op 22 juli 2004 toen ik het heel moeilijk had, op dit moment ben ik alleen nog maar positief over het leven)

Mijn hart heeft soms woorden, die niet iedereen wil horen
dingen uit het verleden thuis, of over mensen die ik heb verloren
Maar het leven gaat door ondanks tegenslagen
toch komen er soms dingen weer omhoog en komen plagen

Ik ga kapot aan de gedachten en de gevoelens die ik heb
dralend loop ik rond en ik weet maar niet wat ik wil
Vind het niet leuk meer, kan mezelf niet helpen
huil mezelf in slaap, kan mijn tranen niet meer stelpen

Tranen vallen uit mijn ogen, ik kan het gewoon niet
pijn breekt mijn hart, ik kan het niet meer aan
Maar ik laat niet los aan de greep van het bestaan
omdat ik niet sterk genoeg ben om op te geven

Ik leef met angst om te zeggen wat ik denk
ik durf niet te vertellen wat ik hoop
Wat me pijn doet en wat me blij maakt
iets heeft mijn hart geraakt

Wil mijn gedachten uit de knoop halen
en littekens die nooit in mijn hart geheeld zijn
Geheimen waarover ik niet kan praten
over mezelf, en alles om me heen maak ik me zorgen

Met een lach sta ik soms maar niks is minder waar
niemand snapt hoe ongelukkig ik me voel
Masker dat altijd voorgehouden blijft
gelukkig van buiten maar de intense pijn van binnen

Op de momenten dat ik jullie het hardst nodig had
sommige vrienden, lieten jullie me in de steek
Toch hoop ik dat het gauw beter met me gaat
zodat ik niet instort en jullie nog niet verlaat

Deze tekst is toegevoegd op 25-02-2005 door Melanie Hofstee .